ders defteri..
İnsan kendi ömür müddeti ile tanzim edilmiş hayat safha ve sayfalarından mürekkep kendi kitabını yazan şahit ve müşahit bir kalemdir…
9.7.26
Sevgili Dostlar;
6.7.26
6 MÜNACAT
Yâ İlahî !
Nasıl bir kırıma uğradığımı görüyorsun..
İçimin dolmadan nasıl boşaltıldığını da…
Yolumun haramiler tarafından nasıl kesildiğini..
Vehim dağlarından düşen kayaların fehmimin dar geçitlerini nasıl kapadığını da…
Ruhumun nasıl köşe bucak taciz edildiğini de biliyorsun..
Hiç beklemediğim zamanlarda nasıl baskınlar yediğimi de ..
İki lafı bir araya getirip sana nasıl seslemediğimi..
Eman dilemekte nasıl şaşırıp kaldığımı da..
Nasıl korktuğumu ..
Elimden kaçan pişmanlıklarımı ..
Gün yüzü görmemiş gözyaşlarımın nasıl doğman kirpiklerimde öldüğünü de görüyorsun…
Omuzuma astığım hayal heybemin kucağının hep nasıl boş kaldığını da biliyorsun…
Sanki ab-ı hayatı yedi kat yerin altına gömülmüş , nefesi daha ilk arşında kesilmiş bîçareliğimde sana aşikâr…
Tükendiğimi en iyi sen biliyorsun..
Her gün biraz biraz daha eriyip bittiğimi de…
Gönül bahçelerinde istenmediğimi, dost sofralarına nasıl davet edilmediğimi, bir rüya penceresi olsun sevgilinin yurduna nasıl açılmadığını ..o seher yellerinin , bülbül ve güllerinin hiçbir sabahımda bana şakımadığını , salınıp gelen kokular taşımadığını da…
Buna dayanmak zor..
Kalbimin işgal edilmiş yerinde kurulan lanetli otağın saçtığı zehrin buhurundan aklımın tutsaklığına şahit olmak.. vicdanımın canına ot tıkayan zafer çığlıklarına katlanmakta…
Umud denilen helalimin mihrini verememenin kederi de yıkıcı ve ezici…
Kalabalıklar içinde kaybolmak bu olsa gerek………….
“Bana ne oldu” diyemeyeceğim ..bana o kadar çok şey oldu ki hangi birini söyleyeyim…
Bir tebessüm seğirtisinin yüzümde nasıl birden donduğunu..
Bin bir perdenin arasından elime düşen güzellik gölgelerinin nasıl hunharca yağmalandığını..
Boynumdaki yağlı ilmeğin her an beni meşum bir dehlize nasıl çektiğini görüyorsun…
Kuşatma altında olduğumu en iyi sen biliyorsun…
Gönül kilerimin nasıl bî-erzâk kaldığını ..
Yardımcı kuvvetlerin tipiye yakalanıp nasıl gelemediğini..
“Yettim”, “yetiştim” diye hiçbir sesin nasıl duyulmadığını..
Nasıl arkamdan “buradayım” diye kimsenin bağırmadığını..
Her çaldığım kapının sessizce nasıl üstüme kapandığını..
Birkaç satırlık teselli mektuplarına nasıl sarıldığımı..
Sonra görünmeyen bir elin nasıl gelip kollarımı gevşetip beni bir çukura gömdüğünü de biliyorsun…
Kendimden yorulduğumu..
Tek başına yürüyemeyeceğimi..
Bencileyin hiç bir düğümü çözemeyeceğimi..
Bir şeyleri anlamak ve yaşamak için takatimin kalmadığını..
İyi niyetli olup olmadığımı yine en iyi sen biliyorsun…
Burası benim artık bir adım bile atamayacağım yer..
Bu çizgiyi ben kendimle geçemem..
Beni yutan bu kara delikten ben kendi kendime çıkamam…
Ve bu sefaletimden başka sana sunabilecek hiçbir şeyim yok…
Ve benim senden başka hiç kimsem yok..
Ve beni bu düşkünlüğümle senden başka hiç kimse kabullenemez..
Çünkü kimse onun üzerine ,üzerimde taşıdığım kirlerden bulaştırmamı istemez..
Sen münezzehsin..
Hiçbir çirkinlik ve fenalık sana ulaşamaz..
Hiçbir şey sana fayda ve zarar veremez..
Hiçbir şeye ihtiyacı olmayan sensin...
Ve sen sahibimsin…
Efendimsin, kölenim…
Sana layık olamadığım bir gerçek..
Huzurundan kaçtığımda…
Defalarca beni çöllerden toplayıp açlığımı, susuzluğumu, sensizliğimi giderdiğinde gerçek..
Sonsuz merhamet sahibi olduğunda bir hakikat..
Senden başka dönülecek bir yerin de olmadığı doğru..
Senden başka yaraları sarabilecek olan da yok..
Şefî de sensin ve kim olursa olsun onun destinde olan yed de senin…
Hâdî, Muğîs, Muîn de ancak sensin…
Bütün kilitler senin iradenle , ol demenle açılır..
Eğer beni bağışlarsan her şey düzelir..
Bağışla lütfen…
Çok sevinirim..
Ve sen sevindirmeyi seversin…....
*Keşke içimde çoşar bir duygu ile sana bazı tahiyyeler verebilseydim.* .
*Körük gibi kalkıp inen göğsümden mahfi bir sada ile adını inleyebilseydim.* .
*Keşke hıçkırıklarım genzimde tutunamayıp kendilerini ifşa etseydi.* .
*Keşke soluk soluğa sırrıma mıhladığın sevi mührünü kemal-i edeple önünde öpebilseydim…*
*Boynumun vurulması uğruna o şarab-ı mukaddesi bir lahuti cezbe ile kana kana bab-ı cemal semâ’ında içebilseydim…*
*Keşke her şeyi unutup hiç eşiğinden ayrılmamış olmanın neşesiyle kendimden geçebilseydim…*
*Keşke….......*
Sana zor yok ey eşsiz güzellik..
Sana zor yok her şeyin hüsnü kaşısında eriyip, celali karşısında titrediği…
Beni benim zavallılığım için bağışla..
Benim kimsesizliğime acıyıp dost âgûşunu aç..
Beni göz açıp kapayıncaya kadar benimle baş başa bırakma..bir çocukla ilgilendiğin merhametinle benimle ilgilen…
Benim senden başka sığınacak kimsem yok..
Sen beni kabul etmezsen kıyametim kopar..
İnanıyorum ki sen bunu istemezsin..
Yok olup gitmemi , bu pejmürde halimle sürünüp rezil rüsva olmamı da istemezsin…
İsyanlarımı , firarlarımı, nankörlüklerimi, taşkınlıklarımı, bedbinliklerini , yüzsüzlüklerimi , kabalıklarımı , şükürsüzlüğümü , düşüncesizliğimi , türlü cürümlerimi bağışla…
Nedameti mi biliyorsun..
Senden ayrı düşmenin cehennemimde nasıl yandığımı da..
Nasıl hamisiz bir şekilde hayat tünellerde kıvrandığımı da..
Her şeyin anlamını nasıl yitirdiğini..
Emellerimin beni nasıl terk ettiğini,
Cephemde asılı terzil yaftasının bende hiçbir tutamak bırakmadığını görüyorsun..
Halimle, kalimle itiraf ettiğim çaresizliğimi en iyi sen biliyorsun..
Beni böyle naçar koyma..
Ne olur beni yüz sürdüğüm eşiğinden geri çevirme..
Boğucu zulmet zindanlarına döndürme..
Zalim avcıların tuzaklarına düşürme
Kar ve dolu suları ile kalbimi yıka..
Fıtrat kâbemi teveccühünle abad et…
Muhtaç olduğum harem-i hizmetine bende kıl…
Ne olur hatalarımdan geç de sakın benden geçme..
Yâ Hûuu!
Yâ zelcelâli ve'l-ikrâm ……
Âmîn.. Âmîn.. Âmîn…
….
MÜNACAT 2:
E‘ûzu billâhi mine'ş-şeytâni'r-racîm..
Elhamdülillâhi Rabbil Âlemîn,Vessalâtü vesselâmü alâ seyyidinâ Muhammedin ve âlihi ve sahbihi ecmaîn………….
Lâ havle ve lâ kuvvete illâ billâhi'l-aliyyi'l-azîm ..
Ey kullarını dünya ve ahirette günahları yüzünden rezil etmeyen onların kusurat ve kabahatlarını örtüp gizleyen.. cezalandırmayan , mağfiret ediciliği ileri seviyede bulunan Gafûr :
Gizli açık günahlarımı , su-i zanlarım , yanlış mübaşetlerim ,kabiliyetsizliklerimle düştüğüm belaların hükümlerini , bilerek ve bilmeyerek sırtıma yüklendiğim günahlarımı , isteyerek veya iltibas ile boynuma asılan veballerimi mağfiret eyle… Tümünden pişman olduğum bu kokuşmuşluğun ağır butlanından , aklıma , kalbime verdiği sıkıntıdan, ruhumda oluşturduğu darlıktan sana sığınıyor ve ;
“ Estağfirullâh. Estağfirullâh. Estağfirullâhe'l-‘azîm el-kerîm, ellezî lâ ilâhe illâ hû, el-Hayye'l-Kayyûm ve etûbu ileyh” (Azamet sahibi, kendisinden başka ilah olmayan, diri ve her şeyin sahibi olan Allah'tan af diler ve ona tövbe ederim.) …… diyorum…
Ey kullarının seyyiatlarından tekrar tekrar geçen Ğaffar :
Müteaddit defa düştüğüm seyyiat çukurlarından beni çıkartıp, huzuruna gelmeme izin veren sensin.. umutsuzluğa düştüğüm kendimden yıldığım zamanlarda içime doğdurduğun ümit ışığı ile yönelişimi karşılayan senin tükenmez affediciliğin ile ilgili ihsas ettiğin histir… cürümlerimi setretmekten usanmayan .. kullarından kolayına vaz geçmeyen sensin…bu baha biçilmez ilgine ciddiyetle karşılık vermediğimden, zaaflarıma yenilip pest ahlaklarla düşkünlük gösterdiğimden dolayı çokça bağışlayıcı olduğun inayete kaçıyor ve bir kez daha yüzümü kapkara yapan kalbimi siyah noktalara boğan günahlarımın öldürücü şerrinden sana sığınıyor ve:
“Estağfirullâh. Estağfirullâh. Estağfirullâhe'l-‘azîm el-kerîm, ellezî lâ ilâhe illâ hû, el-Hayye'l-Kayyûm ve etûbu ileyh” …diyorum…
Ey acıyıp bağışlaması her şeyi kuşatmış olan Rahmân:
Senin rahmetin benimde melceim ve halâskarımdır…Recam’ın nefes aldığı liman senin Rahmet limanındır…Tükenmişliğimin yakıcı ateşini serinleten , başımdaki dumanlı kaybolmuşluğu selamete çıkarmasını intizar ile yollarına baktığım yine senin rahmet tecellilerindir….. Senin tün yarattıklarını ihata eden rahmetine gösterdiğim vefasızlığı, saygısızlığı, görmeden gelmişliğimi affet… öz irademe teslim ile tevdi ettiğin kendime zulm ettiğim için beni bağışla....nefsimdeki menfi temayüllerin önünü kesme konusunda düştüğüm ataleti , hislerimi istila eden müptelalıkların önünü açmamı , ellerimle kendim için hazırladığım tuzakları , şeytanın bana kolayca erişmesi için beni ona yaklaştıran sinsi düşkünlüklerimi affetmeni istiyor ve bütün varlığım ve de pişmanlıklarımla :
“ Estağfirullâh. Estağfirullâh. Estağfirullâhe’l-‘azîm el-kerîm, ellezî lâ ilâhe illâ hû, el-Hayye’l-Kayyûm ve etûbu ileyh” …diyorum…
Ey engin merhamet sahibi Rahîm..
Senin merhametin zavallı kalbimin en büyük tesellisidir…günahlarımdan dolayı başıma yıkılan enkazın altından sesimi ulaştırmama cesaret veren de yine senin sonsuz merhametindir…Dünya ve ahiret alemlerinde ve tüm menzillerinden ihtiyaç duyduğum ve duyacağım hacetlerimi bana ulaştıracak ve korktuklarımdan emin edecek olan da senin merhametindir…Kulun olmaktan ve sana ait olmaktan başka elimde hiç bir şey yok ..dönüşümü , ümidimi , senden olan intizarlarımı kabul eyle… Ve beni senden uzaklaştıran ,ayağıma dolaşan , latifelerimi kör edip sersemleştiren , masiva ile meşgul edip canıma yanlızlık ..kimsesizlik.. hamisizlik otunu tıkayıp ateşe vererek ruhumu boğduran her türlü seyyiatımı bağışlamanı , din gününün dehşetinden , kabir ve cehennem azabının kahredici şerrinden beni azat etmeni diliyor ve :
“Estağfirullâh. Estağfirullâh. Estağfirullâhe’l-‘azîm el-kerîm, ellezî lâ ilâhe illâ hû, el-Hayye’l-Kayyûm ve etûbu ileyh” …diyorum…
Ey kullarını tövbeye muvaffak kılan ve tövbelerini kabul eden Tevvâb..
Sana yönelmek, huzurunda hatalarımı itiraf edebilmek senin lütfundandır... Unuttuğum günahlarımı bana hatırlatıp beni hacalet içine çekerek utanç dolu yüzleşmelere beni muvaffak kılman ..ancak senin beni affetmek için açtığın gösterdiğin bir sakınmanın eseridir…
Günahlarımdan gözlerimin yaşarması , kalbinin ezilmesi ,başımın ağırması, duygularımın allak bullak olup dilimin; aman Yâ Rabbi! Aman Yâ Rabbi diye oradan oraya mağfiret için telaşlanıp koşuşturması ancak senin lütfundandır….çünkü günahlarımı senden başkası affedemez.. ve sen merhamet edip kusurlarımı bağışlamaz isen hiçbir şeyin bana bir faydası olamaz… bundan anlıyorum ki, içimi dışıma çıkararak beni tüm ağırlıklarımdan kurtarmak istiyorsun… bu nedenle çirkin günahlarımla hesaplaşmak acıda olsa bunu büyük bir sevinçle kabul ediyorum… vermek istemeseydi istemek vermezdi fehvasınca; “affedecek olmasaydı” hatırlatmazdı diye teselli ve umut buluyorum…
Bu nedenle huzurunda iki büklüm olup tek tek tüm günahlarımı itiraf ediyorum ki, affına mazhar olayım.. hiç bir şeyi gizlemeye çalışmayayım ki şeytan bende işleyecek bir şantaj madeni bulmuş olmasın…tüm düşkünlüklerimi, fena meyillerimi, ifrat ve tefrit hallerimi, mağlubiyetlerimi, istismara açık yanlarımı, kötü düşünce ve hayallerimi , kaybettiğim iyimserliğimi, tevekkülsüz gafletimi , haddi aşan titizlik ve tedbirlerimi , vazife sizlikle neden olduğum zararları , neden olduğum olumsuzlukları, başkasını uğrattığım kayıpları , vefasızlıklarımı , yaptığım haksızlıkları gözümün önüne getiriyor ve büyük bir nedametle:
“Estağfirullâh. Estağfirullâh. Estağfirullâhe’l-‘azîm el-kerîm, ellezî lâ ilâhe illâ hû, el-Hayye’l-Kayyûm ve etûbu ileyh” … diyorum…
Ey ibadına hadsiz derecede şefkat gösteren Raûf…
Her şeyin bittiğini vehm ettiğim zamanda kalbime telkin olunan senin şefkatindir…Hayat serüvenime baktığımda girdiğim berzah ve mahdut tünellerden beni çıkarıp zorluk hendeklerini atlatan..her sıkıştığımda yanı başımda olan..vesileler, sebepler ve nedenler diliyle benimle konuşup başımı okşayan senin sonsuz şefkatindir…Her yoldan çıkışımda elimden tutup beni emin bir yere bırakan ve gözeten sensin…Tüm bu iyiliklerine, ihsan ve ikramına karşı asi oluşumu bağışla… Ve beni ne olursa olsun bu hadsiz şefkatinden mahrum etme…ben ancak senin kulunum ve senden başka bana kimse senin gibi şefkat ve merhamet edemez… Yüzümü ,kalbimi, ruhumu ,vicdanımı ve tüm duygu ve düşüncelerimi yıpranmışlığı, kirlenmişliği, kırılmışlığı ile şefkatinin önüne seriyor ve :
“Estağfirullâh. Estağfirullâh. Estağfirullâhe’l-‘azîm el-kerîm, ellezî lâ ilâhe illâ hû, el-Hayye’l-Kayyûm ve etûbu ileyh ” …diyorum…
Ey hiçbir sorumluluk kalmayacak , hiçbir iz bırakmayacak şekilde günahları affeden Afüvv..
Beni üzerimde hiçbir günahın izi kalmayacak şekilde affeyle…Günahlarımdan neşet eden hastalıkların istilasından ve iptilasından koruyuver..
Hududu aşmış olmamın , şımarıklık ve hadsizliğin istidatlarıma yüklediği vebalin külfetinden hakikatimi kurtar…
Dilimle, elimle , niyetlerimle ortaya çıkardığım ve faili olduğum tüm çirkinlikleri meccanen temizleyip benden uzaklaştır…
Günahlarıma şahit olan ve işleyen tüm azalarımı seyyiatlarımın pasından kirinden arındır…
Suç ortağı olduğum cürümleri bir daha hesabı görülmeyecek şekilde bağışla…
Mazimden gelen , iradem haricinden letaifime bulaşmış, adeta miras gibi kucağımda bulduğum ve sanki doğal akış gibi görüp sürdürerek bugüne taşıdığım tüm manevi sıkleti üzerimden kaldır…
İnsaniyetimin önüne engel olarak duran , gelişimime mani olan, hikmetten ..anlayıştan.. kavrayıştan
İz’andan ..hakkı kabul edip yaşamaktan .. kötülü engelleyip iyiliği yaymaktan ..marazatı celb edip afiyeti def eden.. ünsiyetten beri tutup mevcudat ve masnuata karşı yabancı kılan ve fıtratımda derç edilmiş tüm kemalâttan beni mahrum eden görünen görünmeyen , bilinen bilinmeyen, hatırlanan hatırlanmayan, anlaşılan anlaşılamayan her ne kadar hastalık, kalıntı, hata, kusur günahım varsa hepsini benden uzaklaştırmanı yalvarıyor ve;
“Estağfirullâh. Estağfirullâh. Estağfirullâhe’l-‘azîm el-kerîm, ellezî lâ ilâhe illâ hû, el-Hayye’l-Kayyûm ve etûbu ileyh” …diyerek sana iltica ediyorum…
Yâ Allah .. Yâ Allah .. Yâ Allah...Yâ rabbe's-semâvâti ve'l-ard, yâ zelcelâli ve'l-ikrâm…
Senin kullarına en büyük ihsanın onları bağışlamandır..
Çünkü insan zalim ve cahil olduğu cihetle ihanete açık ve de nisyana müpteladır…
Düşmanı kendi içinde severek beslediği gibi harici adavetlerinde hedefindedir..
Meyilleri ve mahiyetinde olan zaaf ve aczi onu birçok hataya duçar etmektedir..
Ve önünde iki yol ve iki dehşetli akıbet onu hayat kitabına yazdırdıkları ile birlikte ya saadet ya da felaket için beklemektedir…
Bu durumda olan bir kulun senin rahmetinden , merhametinden ve affediciliğinden başka ne umudu olabilir…
Onu bekleyen akıbetin mutluluk kısmını kimse veremeyeceği gibi itap kısmını kim durdurabilir…
Allah’ım ne benim ne de diğer kullarının senden başka ne sığınacak bir yeri ne de senden çalabileceği bir başka kapı var…
Bizim tek varlığımız ve zenginliğimiz sensin…
Eğer sen beni affetmezsen ben sadece bir ebedi hayatın keyfiyetini kaybetmiş olmam ;
Ben seni kaybetmiş, iltifatını kaçırmış olmanın çıldırtan karanlığında ve sonsuz azabı içinde kalırım…
Bu azap yedi cehenneminden büyük olan bir cehennemdir…
Ben bunun yandırıcı , yok edici, bitmeyen azabının dehşetinden bir kuş yavrusu gibi senin merhametine sığınırım…
Yâ Rabbi ! Ben ümmet-i Muhammed’indenim..
Benim bağışlarsan Raûf ve Rahîm isminle andığın habibin çok sevinir…
Hem benim hilkatimde ve kalbimde ondan bir nur da var…
Ve sen “ ……….. sen içlerinde iken Allah, onlara azab edecek değildi. İstiğfar ettikleri sürece de Allah onlara azab edecek değildir ……buyurdun………. Yâ İlahî! İşte o sevgili habin A.S.M âtân ile içimizde ve ben ve biz sana istiğfar ediyoruz:
“ Allâhümme ente Rabbî lâ ilâhe illâ ente halaktenî ve ene abdüke ve ene alâ ahdike ve vâ’dike mesteda’tü eûzü bike min şerri mâ sana’tü ebû ü leke bi-ni’metike aleyye ve ebû ü bi zenbî fağfirlî fe innehû lâ yağfiruz-zünûbe illâ ente .”………. (“Allah’ım! Sen benim Rabbimsin. Sen’den başka ibâdete lâyık ilâh yoktur. Beni Sen yarattın. Ben Sen’in kulunum. Ezelde Sana verdiğim sözümde ve vaadimde hâlâ gücüm yettiğince durmaktayım. İşlediğim kusurların şerrinden Sana sığınırım. Bana lutfettiğin nîmetleri yüce huzûrunda minnetle anar, günâhımı îtirâf ederim. Beni affet, şüphe yok ki günahları Sen’den başka affedecek yoktur.”)
..
Âmîn..Âmîn..Âmîn....
…
MÜNACAT 3 :
E‘ûzu billâhi mine'ş-şeytâni'r-racîm..
Bismillâhirrahmânirrahîm…
Elhamdülillâhi Rabbil Âlemîn,Vessalâtü vesselâmü alâ seyyidinâ Muhammedin ve âlihi ve sahbihi ecmaîn………….
Lâ havle ve lâ kuvvete illâ billâhi'l-aliyyi'l-azîm ..
Ya Rabbi!
Yunus A.S denize atıldığında nasıl büyük bir balık gelip onu yuttu ise, düştüğüm gaflet denizindeki heva-i nefs balığı beni yuttu…
Nasıl ki, deniz, gece, dalgalar ve balık ittihat edip onun harabiyeti için vaziyet aldı ise, zamanın istila eden iptila şartları , görenek, gelenek, umumun iştirak ettiği medeniyet fanteziyeleri, dikkati çeken malayani illüzyonlar , menfi meyillerin getirdiği ruhi inkibaz halleri, hayatımın merkezine çöreklenmiş faydasız işler , ferasetimin hastalığı, idrakimin küsufu nedeniyle ileriyi göremeyen basiret marazının tedenni ve fena ile yaptığı işbirliği beni boğmaya başladı…
Aynı Yusuf A.S için o anda nasıl esbab bi’l-külliye sukut etti ise, benimde iradem söndü.. ihtiyarım selbedildi.. olumlu ,yapıcı duygularım tesellisini yitirdi ..zavallı kalbimin sesi kesildi..seninle nefes alan vicdanım elemler içinde kaldı.. nurundan karanlığa tedenni eden ruhum sersemleşti.. desise ve vesveselerin acımasız saldırıları devam edip daha da parçalanmamı sağlamak için durmadan çalışıyor..bu nedenle muhakeme ve muvazenem de hummalı bir musibete tutuldu…
Kendime yönelik çaresizlik her yerimi sardı.. İçin için bağırmalarım sanki kasavetle karşılık buluyor.. korkularım beni hiçbir şey yokmuş gibi davranma ahmaklığına doğru kamçılıyor.. eğer devekuşu gibi başımı kuma sokar , akılsız acemeler gibi bana ne olduğunu intikal edemez isem kaçınılmaz kötü bir son beni bekliyor olacak.
Adeta bir direğe hareketsiz bağlanmış gibiyim..
Yunus A.S bu durumda iken belki son mecaliyle: Lâ ilâhe illâ ente subhâneke innî kuntu minez zâlimîn… "Senden başka hiçbir ilah yoktur. Seni her türlü eksiklikten tenzih ederim. Ben gerçekten zalimlerden (kendine haksızlık edenlerden) oldum." Diyerek senin merhametini üzerine celp etti..
Sen onun nidasına cevap verişindeki gerekçeyi söyle söyledin: Eğer Allah'ı tesbih edenlerden olmasaydı, tekrar diriltilecek güne kadar balığın karnında kalacaktı………….. Biz de duâsını kabul ile icabet ettik de kendisini gamdan kurtardık ve işte mü'minleri böyle kurtarırız………..dedin…
O senin birliğinin ,senden başka bir ilah olmayışının , sebeplerin ve hadiselerin senin kudret elin, iraden ve emrinle gerçekleştiğine yönelik bilincin, tüm noksan sıfatlardan münezzeh oluşunun , yaptığın her işte bir hikmet ve rahmet eseri bulunuşunun, her şeyi bilici ve görücü oluşunun farkında ve yakininde olmakla birlikte; nefsin hilesinin, oyunlarının, telkinlere kapılıp aldana bilen , acele hareket eden, meşakkatten kaçan ,sorumluluk almak istemeyen, peşinci ve sabırsızlığı hakkındaki kabulünü ve onu dinlemek suretiyle içine girdiği girdaptaki nedenin kendisi olduğu itirafı da yapmıştı..
İrade-i cüziyesi ile kendi nefsi hakkında verdirdiği hükmün tüm ağırlığını sonuçları ile birlikte hiçbir mazeret üretmeden uhdesine almıştı.
Senin kaderini, işlettirdiğin sistemini, sebep sonuç ilişkilerine yönelik çıktılardaki planlayıcı ve uygulayıcı iradenin cezai karşılığını tıpkı Adem A.S gibi “...Ey Rabbimiz! Biz kendimize zulmettik. Eğer bizi bağışlamaz ve bize acımazsan mutlaka ziyan edenlerden oluruz.”.. durumunu sindirerek ilahi takdirine ram olmuştu…
Ve sen bu şuurlu ikrardan , Rahmaniyetin , Merhametin ile birlikte Vefan ile razı oldun…Çünkü habibin A.S.M ‘ın : "Bolluk ve rahatlık zamanında Allah'ı tanı ki, zorluk ve sıkıntı anında O da seni tanısın" söylediği ve senin “yalnız beni anın ki ben de sizi anayım” dediğin üzere bir icap gerçekleşti…..Yunus peygamberin A:S seni daimi anması onun hakkında bir kurtuluş liyakatını da getirmiş oldu…
Burada anlaşılan sen mutlak ve kavi bir imandan , ihlaslı bir yakarıştan, mutlak bir teslimiyetten, marifetli bir umuddan , salih amellerin çokluğundan , ahde vefalı -sadakatli bir kulluk ile imdat dileyen, medet isteyen, kusurunu önünde tüm samimiyeti ile itiraf eden ibadından razısın.. bu rızan senin necat emrinin süratini iktiza ediyor.. tüm kötü gidişatın abus yüzünü mütebessim şefkatli bir sima-i maneviye çeviriyor…
Bu nedenle “doğrudan ilahi nazarın ve kudretinin temas etmesiyle” birdenbire geceyi, denizi ve hutu ona musahhar ettin..
O nur-u tevhid ile ( bütün kâinata ihata eden rububiyetine ve zerrelerden yıldızlara kadar cüz’î ve küllî her şey senin kabza-i tasarrufunda ve kudret ve iradenle olduğuna kat’î iman ettiği ; ve mülkünde hiçbir şerikinin olmadığına ve Lâ ilâhe illallah kelime-i kudsiyesine, hakikatlerini kalben tasdiki.. müsebbibü’l-esbab olarak yalnızca seni bildiği..bu azim tecelli içinde rahmetinin birlik ve yakınlık penceresinden ona medet verdiğini..şah damarından karip, kalbinin en gizli hatıratına muttali olduğunu.. gücünün her şeye yettiğini, kün emrine malikiyetini ..rahmetinin kuşatıcılığını, merhamet ve şefkatinin enginliğine olan itimadından medet alan huzur.. hal ışığı ve şuur aydınlığı ile ….) hutun karnını bir tahte’l-bahir gemisi hükmüne getirdin..
Ve zelzeleli dağvari emvac dehşeti içinde; denizi, o nur-u tevhid ile emniyetli bir sahra, bir meydan-ı cevelan ve tenezzühgâhı yaptın..
Yine o tevhid nuru ile sema yüzünü bulutlardan süpürüp, kameri bir lamba gibi başı üstünde bulundurdun..
Yine o nur ile her taraftan onu tehdit ve tazyik eden o mahlukat,……. "….bizden tevahhuş etme. Hareketlerimizden korkma. Hepimiz bir Hâlıkın memurlarıyız" diye, me'nus ve emniyet verici sesleri kalben işittirip…….. her cihette ona dostluk yüzünü gösterdi..
Yine nur ile Tâ sahil-i selâmete çıktı, şecere-i yaktîn altında o lütf-u Rabbanîyi müşahede etti…
Bu ne kutlu ve büyük saadet ve sen ne kadar yakın ,latif ,hakîm ve rahimsin…
Ya Rabbi ! Bende senin bu eşşiz refet’inden nasiplenmek ve rızıklanmak istiyorum..
Beni yutup ebedi hayatıma kast eden bu zararlı düşmanın tehlikesinden beni sürüklemesinden , yeis zindanına atıp umudumu kırmasından, beni uyuşturup dünyevi ve zararlı arzularını gerçekleştirmek için kullanmasından sana sığınıyorum…
Bende Hazret-i Yunus aleyhisselâma iktidaen, umum esbabdan yüzümüzü çevirip doğrudan doğruya Müsebbibü’l-esbab olan sen Rabb’ime iltica edip; kusurlarımı , umarsız gafletimi, hevalarımın kördüğümlerini , kendimle baş edemeyişimi ,emrine itaatsizliğimin zararlarını , firarlarımı , sevimsiz inatlarımı , kör hissiyatımın bayıcı ufunetini , lakayıtlıklarımı ,aymazlıklarımı , azgınlıklarımı , iyi ve kötüyü tefrik edemeyen cahilliklerimi , kanayan yaralarımı gül goncası görmelerimi , ebedi hayatıma kast eden düşmanlarımı dost sanmalarımı , ahbaplar meclisinde ortaya koyduğum şımarık bozgunculuklarımı, gereksiz vaveylalarımı , kendimi bir şey zannedip kustuğum tekebbürlerimi , dilimden düşürmediğim tekeffüllerimi, riyadan ucpdan üzerine sinmiş kirleri , kendimi satmak için sergilediğim düşkünlükleri , kuşku nöbetlerimi ,gabiliklerimi, affedici olmayışımı ,kindarlığımı, cimriliğimi , öfkemi , kuruntularımı , kovulmuş şeytana kulak verişlerimi , haset bulaşmış gözlerimi , tahammülsüzlük karışmış tavırlarımı , her şeyin kötüsünü düşünmek saplantılarımı , teveccüh ettiğim her güzelliğe bir çirkinlik bulup yapıştırmalarımı , gönlümü daraltışımı, vicdanımız azap içinde bırakışımı ,latifelerimi küstürüşümü kendi kendime kurduğum tuzaklarımı son nefesim gibi bir solukta itiraf ediyor…… Lâ ilâhe illâ ente subhâneke innî kuntu minez zâlimîn… "Senden başka hiçbir ilâh yoktur. Seni her türlü noksanlıktan/eksiklikten tenzih ederim. Şüphesiz ben zalimlerden (emrine inkiyad etmeyerek , kendime karşı olan sorumluluklarımı yerine getirmeyerek , hakikatimin yüzünü hakka çevirmekte gafil davranarak , irade ve ihtiyarıma emaneten teslim ettiğin tercih etme özgürlüğümü menfi yönde kullanarak kendine haksızlık edenlerden) oldum." Diyerek nazar-ı merhametini üzerime çekmeyi diliyorum….. Tâ ki rahmetin yetişsin…beni de kurtarsın…
Çünkü Hâlık-ı semavat ve arz olan senden başka hangi sebep var ki en ince ve en gizli hatırat-ı kalbimi bilecek ve benim için istikbali, âhiretin icadıyla ışıklandıracak ve dünyanın yüz bin boğucu emvacından kurtaracak? Hâşâ, sen Zat-ı Vâcibü’l-vücud’dan başka hiçbir şey, hiçbir cihette senin izin ve iraden olmadan imdat edemez ve halâskâr olamaz…
Yâ Rabbi ! Aleyhimde ittifak eden mazarratı ancak sen def edebilirsin…
Benim ve sevdiklerim için hem dünya hem ahirette güzel bir geleceği sen hazırlayabilir ve verebilirsin…
Ve korktuklarımdan ancak beni sen koruyabilir ve belalardan sen sakınabilirsin…
Hastalıklarıma sen şifa verebilir, ihtiyaçlarıma sen kâfi gelebilirsin…
Beni benim cahilliğime , düşkünlüğüme , beceriksizliğime terk etme..
İtirafımı , aczimi, fakrımı , hayatıma karşı olan güçsüzlüğümü kabul et…
Verdiğin emanetleri kollayamadığım için beni bağışla..
Yaratılışımdan maksut olan neticeyi veremediğimden dolayı beni affet..
Marziyatını gerçekleştirme , yalnızca seni hoşnut etme gayesini hatırımdan çıkartıp , kendi arzularımın peşinden gidişimin yönünü rızanı kazanma idrakine çevir..
Beni uyumlu kıl ..bozgunculardan fesat çıkartıcılardan vefasızlardan yapma..
İnsanda görmeyi en çok sevdiğin merhamet ve cömertlik hasletini bana lütfet..
İbadetlerimi şuurlandır , kulluğumu kolaylıklarla ihsanlarınla zenginleştir..
Takatim yetmeyen , ulaşamadığım hayırları ve güzellikleri bana yaklaştır…
Bende istemediğin ne varsa onları benden meccanen uzaklaştır…
Benim Mabud’um, Rabb’im, melceim, halâskârım, maksudum umum kâinat kabza-i tasarrufunda, zerrat ve seyyarat dahi taht-ı emrinde olan sensin…ben senin abd-i acizinim….
Ya Rabbi! Yunus Aleyhisselâmın münacatına ve efendimizin A.S.M bu münacat hakkındaki tergibatına iktida ve istinaden ; Vücudumum tüm zerratı ve mahiyetimin tüm hakikatiyle Lâ ilâhe illâ ente subhâneke innî kuntu minez zâlimîn diyor… alem-i faniden alem-i bakiye kadar her neye ihtiyacım var ise onları ;……… kendim ,sevdiklerim , kardeşlerim , muhabbet ve ilgiyle alakadar olduklarım ve ümmet-i Muhammed ‘in mazlumları , muhtaçları , kaybolmuşları , seni arayanları , pişmanları , iman evine dönmek için dolanan şaşkınları , günah çukurlarından çıkmak uğruna çırpınıp kan ter içinde kalanlar için nazar-ı merhametinin aṭā' ve i'ṭā'sından yalvarıyorum…
Matlubum olan mağfireti lütfedersen benim ve bizim için ebedi bayram olur.. hem Sen çok affedicisin, affetmeyi seversin…
Ne olur Affet !....Âmîn..Âmîn..Âmîn…
MÜNACAT 4 :
Allah'ım asi kullarını , iki yüzlü riyakarları , yer yüzünde fesat çıkaran fasıkları , münafıklık yapanları ve senin icrat-ı rububiyetini ve mutlak hakimiyeti inkâr eden kâfirleri cehennemle cezalandıracağını söylüyorsun….bu yakıcı sonu kendi elleriyle, dilleriyle, niyetleri ile hazırladıklarını beyan ediyorsun..
Bu şiddetli tehdit ve akibetin zerre kadar bana temas etmesinden , bu su-i ahlak ve bozuk seciyeden huy kapmış olmaktan , çeşitli sebeplerle etkilenip bu ahlak-ı rezilenin zerk ettiği menfur duygu ve düşünleri taşımaktan , bu korkunç sefaletin dürtüsü ve kışkırtmasıyla hareket etmekten , asabiyeye mağlup olup türlü rezilliklere taraftarlık yapmaktan , şeytanın ve nefsimin iğvasına kapılıp kör hissiyatımla cahilce ve ahmakça fıtrat ve hakikate karşı muhalif hareket etmekten sana sığınıyorum..
Eğer bu azabı hak eden bir şey yapmış isem, bilerek veya bilmeyerek bu sevmediğin hallere girmiş ve çirkinliklere bulaşmış ve bu iltibastan kendi hakkımda bir cezaya istihkak kesbetmiş isem, takat getiremeyeceğim bu nar-ı cahimin şerrinden senin rahmetine ,keremine ; Allâhumme ecirnâ mine’n-nâr.. Allâhumme ecirnâ mine’n-nâr .. Allâhumme ecirnâ mine’n-nâr , Allâhumme ecirnâ min kulli nâr.. Allah'ım, beni/bizi ateşten ..her türlü ateşten koru ! diyerek iltica ediyorum…
Allah’ım ahir zamanın fitne ateşi her yeri sarmış durumda.. Dalalet ve hiyanet gerek zehirli balları, gerek şatafatlı fanteziyeleri , gerek cerbeze ve hileleri ve menhus lezzet-i şeytaniyeleri ile insanlığa hususen de ehl-i islâma hücum etmiş bulunmakta….bu fitnenin alevleri beni ve alakadar olduğum dairede bulunanları kuşatmış ve kırılması zor bir çemberin içine almış durumda… Duygularım , fikrim ,hayallerim, dünya görüşüm ve hayat anlayışım ,inancım, üzerine titrediğim değerlerim bu semli havanın baskısı altında zarar gördü… Kalbim , ruhum ve latifelerimin üzerine kapkara dumanlar çöktü… Bu menfi ilişki ve iktibaslardan dolayı varidat-ı maneviyem kâfi gelmemeye başladı.. Dünyevi ve uhrevi hayatım tehdit altında .. Nefes almam güçleşti…ayaklarım dinim üzere sabit durmakta zorlanıyor.. Varidat ve istidat olarak tükenmenin eşiğine geldiğimi, kuvvetimin bittiğini, yorgunluğumun adeta benim bir ölüm uykusuna sürüklediğini hissediyorum…Beni bu durumdan ancak sen çıkartabilir ve yaralarımı ancak sen sarabilirsin…Bana teveccüh etmen için merhamet kapında mutlak aczimle durup; Allâhumme ecirnâ mine’l-fitneti’d-dînîyyeti ve’d-dünyeviyyeh………Allah'ım, beni/bizi dinî ve dünyevî fitnelerden koru ! Allâhumme ecirnâ min fitneti âhiri’z-zamân…..Allah'ım, beni/bizi ahir zaman fitnesinden koru……diyerek sana yalvarıyorum…
Allah’ ım yalancı mesihlerin , aldatıcı kurtarıcıların ,desiselerinden………… "Hz. Âdem'in yaratılışından itibaren Kıyamete kadar geçen süre içerisinde Deccaldan daha büyük bir hadise (diğer bir rivayette daha büyük bir fitne) yoktur." Diye efendimizce A.S.M ciddiyeti ifade edilen ……… gerçeği gizleyen, yalan söyleyen ve hakkı batıla karıştıran, hile ile iş yapan , imanımızı ifsat eden, manevi yıkımlara neden olan , tüm etkileme unsurlarını ustaca kullanan , gerek korkutma, gerek imrendirme, gerek rüşvetler verme, arzu, his ,heva ve şehveti tahrik etme, hırs ,kibir ce zulm ateşlerini yakarak kendilerine taraftar bularak hakimiyeti ele geçirme ,tahrip etmenin kolaylığından ve inkar-ı uluhiyetten elde ettikleri bir küstahlık gücüne sahip olan deccal ve sistemlerinin cazibedar fitnesinden , kurdukları oyun ve medeniyet fantezilerinden , türetilmiş gelenek ve görenek öğretilerinin tahripkâr fısıltılarından , insi ve cinni şeytanların efkar-ı batılası olan moda rüzgarlarının pislik işlerinden , ukbayı verip dünyayı aldıran iflas tuzaklarından , bin türlü alçaklık vesveseleri ile yapan bu müfsid komitecilerin şerrinden senin hıfz ve emanına firar ediyor………. Allâhumme ecirnâ min fitneti’l-mesîhi’deccâli ve’s-sufyân……….. Allah'ım, beni/ bizi Mesih Deccal ve Süfyan fitnesinden koru….diyerek dergah-ı izzetine yüz sürüyorum…
Allah’ım "Zulüm, başına adalet külâhını geçirmiş. Hıyanet, hamiyet libasını giymiş. Cihada, bağy ismi takılmış. Esarete hürriyet namı verilmiş. Ezdad, suretlerini mübadele etmişler."..şeklinde ifade edilen …………. “Onlar dünya hayatını seve seve âhirete tercih ederler.”…….Buyurduğun … Bu asır, hayat-ı dünyeviyeyi hayat-ı uhreviyeye, ehl-i İslâm'a da bilerek, severek tercih ettirdi….hakikatiyle gözümüzün önüne olan ve içinde olduğumuz , türlü bidatlar, dalaletlerin sinsi etkisinin çevrelediği yoğun bir taciz altındayım….hayat-ı ebediyeme zararı dokunacak bir çok belanın içine düştüm…bunlarla tek başına mücadele etmem ve karşı koymam imkânsız………. Bu nedenle ; Allâhumme ecirnâ mine’d-dalâlâti ve’l-bid’iyyâti ve’l-beliyyât……. Allah'ım, beni/bizi dalaletlerden, bid'atlardan ve belalardan koru….diyerek senin inayetinden medet ve necat istiyorum…….. İhtiyacım olan intibahı, tesanüdü ,ünsiyeti ,uhuvveti , birlikteliği ihsan etmen için muhtaciyetimi ilan ediyorum…kuvve-i maneviyemi ve şevkimi kıran , birlikteliğimi bozan her türlü olumsuz cereyanın etki ve şerrinden içtinap edebilmek lütfuna beni erdirmeni niyaz ediyorum..
Allah’ım yüzü sana dönüp hakikatini bulup ulvi bir ruha erişemeyen , yüzünü dünyaya ve hevasına çevirip adeta hayvaniyet sıfatlarıyla emareye dönen nefsim her kötülüğü ister…
Onun tezkiyesizliği, terbiyesizliği demek benim için büyük bir felaket anlamına gelir…
Lehinde olanı aleyhinde zanneden , ahmaklıkta kör bir noktaya evrilmiş, tüm olumsuz yönlerini çıkar algısıyla savunup nihayetsiz tedenniye musap olan bir kişiliğe sahip olmak ne kadar feci bir durum…Ne büyük bir kaybolmuşluktur…
Allah’ım göz açıp kapayıncaya kadar beni bu yönümle baş başa bırakmamanı yakarıyor……….. Allâhumme ecirnâ min şerri’n-nefsi’l emmârah………. Allah'ım, beni/bizi kötülüğü emreden nefsin şerrinden koru……….. Allâhumme ecirnâ min şurûri’n-nufûsi’l-emmârati’l-fir’avniyyeh………….. Allah'ım, ben/bizi firavunlaşmış, kötülüğü emreden nefislerin şerlerinden koru…diyerek hıfzına sığınıyorum….Ki senin ikramın,hıfz ve güvencenle yüzüm sen Hüda’ma dönsün…
Allah’ım dessas zalimlerin , aldatıcı komitelerin , propagandacı şer odaklarının en çok ifsat edip ileri derecede kullandıkları taife kadınlardır…onları çok çabuk fitne ateşine düşürüyorlar…ve muzır bir tahrip silahına döndürüyorlar…Kadınların fıtratında olan ulvi seciyeler olumlu alanlarda üretken bir berekete ve asalete sahip olduğu gibi, menfi anlamda istimal edildiğinde zıddıyla ciddi bir yıkıcılığa dönüşebiliyor…Hevayı tahrik etmek, sefahate heyecan uyandırmak, israfı teşvik etmek, haramı cazip hale getirmek , harabiyete sürükleyecek duygu ve düşünce körlüğünü oluşturacak cazibe ve etkiyi canlandırmak gibi projelerden yer alıyorlar…onların bu temayülleri ve ifsatları ve fiilleri aile yapısını çökerten , bireylerini kimliksizleştiren , toplumu niteliksizliğe taşıyan bir çok menfi tesir meydana getirmektedir………Sen bu fesada sürüklenen ,ifsat edilen , fıtratları su-i istimal edilen, ulvi seciyeleri kırılan kadınları kapıldıkları bu selden çıkar..ve iki hayatlarınıda sevdikleriyle beraber kurtar……. Az olmayan bu nevi vukuat da gösteriyor ki mübarek taife-i nisaiye, fıtraten yüksek ahlâka menşe olduğu gibi fisk u sefahatte dünya zevki için kabiliyetleri erkek derecesinde değildir. Demek kadınlar terbiye-i İslâmiye derecesi içinde mes’ud bir aile hayatını geçirmeye mahsus bir nevi mübarek mahlûkturlar. Bu mübarek mahlûkları ifsad eden komiteler kahrolsunlar. Allah, bu muhterem hemşirelerimi de bu serserilerin şerlerinden, muhafaza eylesin!............Âmin
Evet, Bununla birlikle bu fesat komiteleri ile birlikte iş yapan, öncelikli olarak, bir sermaye gördükleri kendi türlerini yoldan çıkarmaya çalışan.. hemcinsliklerini kullanarak kızları kadınları peşlerinden sürüklemek için türlü türlü araçlar ,uyarıcı söylemlerle arsız teşhir ve cesaretli ahlaksızlıklar sergileyen, yıkıcı duygularla masumiyet ve mahremiyeti yok eden , ruhunu şeytana satmış, deccalın emrine girmiş , mukaddesatı ayaklar altın almış, yılan gibi zehirlemekten zevk alır hale gelmiş ,nevine ve insanlığa ihanet etmeyi hayat amacı olarak benimsemiş bozguncu ve kötü kadınlar taifesinin şerrinden ………… Hem de cehaletini yenememiş, yakımızda içimizde olabilen, laf taşıyıcı, dedikoduya meyyal ,hasid, tahammülsüz, kindar , kıskanç , kompleksli, bozuk fikirli, zayıf iradeli ,elindeki ile yetinemeyen, görgüsüz ,kaba karakterli , büyüden faldan medet uman müfsid kişilikli basit ama bir o kadar da tahripkâr olabilen bu kadınlarında şerlerinden…….ricalen ve nisaen tüm ümmet-i Muhammed A.S.M adına senin koruyuculuğa iltica ederek……….. Allâhumme ecirnâ min şerri’n-nisâ’…………. Allah'ım, beni/ bizi (bu müfsid ve kötü) kadınların şerrinden koru…….. Allâhumme ecirnâ min belâi’n-nisâ’……. Allah'ım, beni/bizi (bu kötü ve müfsid) kadınların belasından koru…………. Allâhumme ecirnâ min fitneti’n-nisâ’………… Allah'ım, beni/bizi (bu kötü ve müfsid) kadınların fitnesinden koru…………diyerek bana ve sevdiklerime eman vermeni diliyorum….
Âmîn Âmin Âmin………..
Allah’ım kabir ya cennet bahçelerinden bir bahçe ya da cehennem çukurlarından bir çukur olarak ebed aleminin ilk menzili olarak kaçınılmaz bir sonla bizi beklemektedir…
Ölüm hendeğini suhuletle atlayıp o daracık yere imanla indirildiğimizde binlerce heyecan ve endişe ile inmiş olacağız… orada bize yol gösterecek olan vazifeleriler amellerimize, ahiret azığımıza, bu geri dönülmez yolculuktaki yol hazırlığımıza göre bizi karşılayacaklar…
Kabul ettiğin; namaz niyaz vs sair ibadetlerimiz, kur’anınla olan birlikteliğimiz , hele de her gece okuduğumuz mülk süremiz , habibine ve ehli beytine emrettiğin muhabbetimiz ve kalbimizin sırrında sana taşıdığımız sevgimiz varsa ..biz oranın nazlı konukları olarak hoşamedi edileceğiz…Meleklerin bize güzel ve güler yüzlerini gösterecekler…bizi dünya firakımızdan duyduğumuz kedere karşı teselli edecekler…adalet ve hikmet iktizasında sordukları soruların cevaplarını ünsiyet ile tahsil edecekler…Güzel işlerimiz bize refakat edecek..türlü türlü şefaatler baş ucumuzda bekleyecek…sonra yerimizi genişletecekler…cennete pencereler açılacak..oradam o mülkü bakiyi temaşa edeceğiz…eğer ruhumuz dünyada cesedimize galip gelmişse..bazılarımız ara ara ..bazılarımız daimi serbest dolaşım nimetlerine mazhar olacaklar…
Eğer gaflet eder, fani dünyayı baki zanneder, kendimizi layemut görme yanılgısına düşersek, bize verilen nimetlerden sorgulanacağımız gerçeğini unutursak, ebedi burada kalacak gibi hayatımızı har vurup harman savurur, heybemiz boş, kalbimiz boş, ruhumuz paramparça şiddetli ve korkunç bir ölümle toprağın altına avdet edersek bizi çok sıkıntılı haller beklemektedir.. Aman Allah’ım .. Âman Allahım, beni ve Ümmet-i Muhammedî bu feci duruma düşmekten koru…Kabrimizi bize zindan edecek günahlarımızı affet, kötü amellerimizi hayat defterimizden siliver…mağfiretinle yolcula, şefkatinle karşıla bizi..biz senin habibinin üzerine titrediği ümmetindeniz..bizi Muhammedine A.S.M bağışla…
Bizi salihler salihalar olarak huzuruna al..
Meleklerin bizden tiskinmesin..
Ruhumuz cennet çiçeklerinin kokuları ile bezensin…
Cennetin ipekleri ile cesed-i misaliyemiz süslensin..
Rücümüz hem bizim için hem de evvel gidenlerimiz için bir sevinç vesilesi olsun…
Allah’ım bizi kabir azabına uğratma.. bizi bu azaba sürükleyen tüm hatalarımızı hayatımızdan çıkar…
Yaratılış bilinci ve vazifesiyle yaşat …
Akıbetimizi kaybetmişlerin akıbetinden uzaklaştır… O herşeyin bitip işin sonunun nereye vardığına yakinen şahit olacağımız yerin korkutuculuğundan ,içinde sakladığı her türlü sıkıntıdan tüm aczimle ,zayıflığımla, yenilgilerim ve senden olan ümitlerimle ………. Allâhumme ecirnâ min azâbi’l-kabr… Allah'ım, beni/bizi kabir azabından muhafaza et diye sana yalvarıyorum…
Allah’ım mah-ı muharremdeyiz…bugün Aşure günü..senin ihsan günündür..
Sen bugün:
· Hz. Âdem'in (as) tevbesini kabul edip büyük bir kederden kurtardın..
· Hz. Nuh (as) gemisini Aşûre Günü emniyete erdirdin..
· Halil’in olan Hz. İbrahim ateşten o gün ateşten halas ettin…
· Hz. Yusuf, kardeşleri tarafından atıldığı kuyudan Aşûre Günü çıkardın…
· Biricik evladı olan Hz. Yusuf’un özlemiyle ve hasret göz yaşlarıyla gözleri kör olan Hz. Yakub'un (as), gözlerini o gün açtın..
· Hz. Yunus (as) balığın karnından Aşûre Günü sahil-i selâmete çıkardın..
· Sabır kahramanı Hz. Eyyûb’u (as) hastalığından bu gün şifaya kavuşturdun..
· Hz. Musa'yı (as) ve beraberindekileri Aşûre Gününde denizi yardığın bir mucize ile Firavunun ordusunun zülmünden kurtarıp, düşmanlarına denizi büyük bir mezar yaptın…
· Adem (as9-) gibi Hz. Davud'un (as) tevbesini de yine o gün kabul ettin…
· Hz. İsa’yı (as) o gün dünyaya gönderdin ve o yine gün semâya yükselttin…
· Ve bizim bitmeyen acımız , kanayan yaramız olan Kerbela faciasında Hazret-i Hüseyinʼin (r.a.) Ailesi ,sadık dostlarını bugün şahadete ulaştırdın…Ya Rabbi ! Bu zümre-i asaleti bugünkü dersimizden,bereketinden ,ihsan edeceğini umduğumuz sevabından külliyen hissedar eyle…
Hususen Hz.Hüseyin kardeşi Zeyneb’e R.anha… Ve ülkemizde Sümbül efendi camii avlusunda ..sümbül efendinin muhabbet ve hürmet halkasında medfun bulunan Çifte Sultanlar (Hazret-i Fâtıma, Hazret-i Sâkine) olarak anılan mübarek kızlarına selâmlarımızı ulaştır…onları ziyaret etme imkanını , feyizlerinden istifade edebilme ihsanını lütfet Allah’ım…
Allah’ım bugün bizi de necat ehli kıldıklarından eyle…her ne endişemiz, esaretimiz, mağlubiyet bağlarımız, düşkünlüklerimiz, dünya ve ukba hayatımızı tehdit eden inanç, zaaf, durum ve davranışlarımız varsa hepsinden kurtar..Azat et…Ne olur şefkatlı sahibimiz…biricik seyyidimiz…Eşssiz güzelliğimiz..cemil ve latif olan rabb-i rahimimiz….Âmin Âmin Âmin…
Allah’ım bizi kıyametin dehşetinden de koru..o ne dehşetli bir gündür…Efendimiz A.S.M kıyametin inkarcıların üzerine kopacağını, müminlerin o dehşeti görmeyeceğini müjde veriyor…Ya Rabbi bizi ,neslimizi, ümmet-i Muhammedi mümin kıl ve küfrün bu korkunç akıbetiyle yüzleştirme… Allah’ım..bu zorlu günün azabından ,cefasından ve onunla karşılaşmak tehlikesinden senin inayetine firar ediyor ve…. Allâhumme ecirnâ min azâbi yevmi'l-kıyâmeh……. Allah'ım, beni/bizi kıyamet günü azabından koru….diyorum…….
Allah’ım azgın, emirini dinleyemeyen, marziyatını dikkate almayan, gerçekleri örten , bozgunculuk, iki yüzlülük,sapkınlık yapan, iyiliğe engel olup inanan insanlara ,inançlarına savaş açıp, isyan ve kibirleri ile uluhiyet ve rububiyetine karşı meydan okuyan, mukaddesat tanımayan, zalim ve hain olan kafir, münafık ve fasıkların hak ettiklerine karşılık senin itap ve azap yeri olarak takdir ettiğin cehennem, çok korkunç bir yer olarak hem senin tarafından hem de ehli keşif ve efendimiz tarafından anlatılmaktadır.
Ve oraya sadece bu şerli zümre değil bir kısım sevabı az seyyiatı çok inanç sahibi günahkâr Müslümanlarında gireceği ifade edilmiştir.. Hayatlarını sui istimal eden, tövbesini geciktiren ,huzuruna çıkmayan, evamirine karşı tembellik yapan, nefsinin hilesine kapılıp şeytana kulak vererek sermayesini tüketmiş olan ibadın da hak ettiği azap ve itapla dereceli bir şekilde yüzleşecek olduğu beyan edilmiştir..
Buradan baktığımıda benim içinde büyük bir risk olduğunu düşünmekteyim…Çünkü amelim az..günahlarım çok…hem güvenebileceği hiçbir iyi işim olmadığı gibi,kendimi bu yönüyle güven içinde diye telakki etsem UCB çukuruna düştüm demektir…….Allah’ım senin beni affetme lütfundan başka umudum yok..tek umudum senin affediciliğine tümüyle muhtaç olan acz sahibi olmamdır…
Allah’ım ben çok zayıfım.. Ateşten, itaptan, azardan, öfkeden ,yüksek ses ve hitaplardan, sevilmemiş olmaktan, istenmemekten, sertçe karşılanmaktan , endişeye düşmekten , belirsizlikten çok korkarım… Allah’ım beni cehennem azabı ile korkutma….beni ,sevdiklerimi, ümmet-i Muhammedi kayır Allah’ım… Allah’ın celaldarene olan bu kahır merkezinin azap ve itabından tüm ruhumla,aklımla,kalbimle,nefsimle senin rahmet ve merhametine sığınıyor ve Allâhumme ecirnâ min azâbi cehennem…………Allah'ım, bizi cehennem azabından koru…diye yalvarıyorum…
Allah’ın senin kahrediciliğine asla karşılaşmak istemem….o sıfatının tecellisine hiç bir şey dayanamaz…hem böyle bir tecelliye muhatap olmak ayrıca çok başka bir felaket demektir…Sen güzelsin güzeli seversin…latifsin..cemilsin ..ihsan ve kerem sahibisin..hem sabur ve halimsin…hem rauf,rahman ve rahimsin…tüm bu bedi’ hüsnün tecellisinden uzaklaşıp Kahhar ismine muhatap olabilecek bir iş,düşünce,hareket,niyet üzerinde olmaktan büyük bir haşyetle sana sığınırım….Seni kızdırmak, hiddetine uğramak fecaatinden ben koru Allah’ım…Ne nefsimin ,ne şeytanın ne de insi ve cinni avanelerinin beni senin karşına asi ,serkeş bir kul olarak çıkarmalarına meydan verme… Allah’ım böyle bir akıbete musap olmaktan şiddetle çekiniyor ve……….. Allâhumme ecirnâ min azâbi kahrik Allah'ım, bizi Kahhar isminin tecellisi olan azabından koru….demekle birlikte ..ayrıca kahrının ebediyette tecellilerinden biri olan ateşle karşılaşmaktan içtinap ile ….Allâhumme ecirnâ min nâri kahrik…. Allah'ım, bizi Kahhar isminin tecellisi olan ateşinden koru….diyerek mağfiret ve rahmet tahassüngahına iltica ediyorum……….
Ki bu ateş beni ne kabirde , ne mizanda , ne sıratta ,nede ondan sonra asla takip etmesin…Benim zayıflığım, itiraflarım, tövbelerin, korkularım, saygım, sana ve efendimize olan fıtrat, hilkat ve mazhariyet lütfundan sevgim ile sana yöneldiğim dualarım var….Her kusurumu , düşkünlüklerimi, manevi hastalıklarımı itiraf ediyorum…nefsimin her türlü şerrinden istiaze etmekle birlikte enaniyetimi , gurulu, kibirli, riyalı, hasetli ,savunucu yanlarımı asla kabul etmiyorum…bunların üzerimde görünmesi benim ihtiyar ve irademle değildir… Ben tüm bu ademiyat gürühünü redediyorum… Çeşitli nedenlerle etkisi altında kaldığım , istikameti ve kalbi selimi yitirdiğim zamanlarda bulaştığım tüm pisliklerden beni meccanen kurtarmanı niyaz ediyorum…Aklım başıma geldiğinde tüm yakışıksız hallerimden tiskindiğimi, düşkünlüğümü affetmeni yalvarıyorum…Allah’ım benim senden başka gidecek hiçbir yerim yok….hem iyi yok….iyi ki gidilecek bir tek sen varsın…
Sen kusurları örten ,silen, izini bile bırakmayan gerçek bir dostsun…………
Sen pişmanlıklarımıza merhamet edensin..
Sen utandığımız günahlarımızı yüzümüze vurmayansın..Sen bizim biricik Allah’ımızsın…
Lütfen beni sana dönüş yolumun ve uğrayacağım menzillerimde her türlü ateş ve ateşlerin şerrinden koru…
Allâhumme ecirnâ min azâbi’l-kabri ve’n-nîrân………… Allah'ım, bizi kabir azabından ve ateşlerden koru.
Allah’ım kalbimi de kabrimi de nur eyle… Zayıf bedenimi ve ruhumu ateş azabı ile muhatap etme…sen beni bağışlar ve kulluğuna kabul edersen benim için her yer gülistan olur…
Ne olur canımı yakma.. dayanılmaz azaplara karşı tutma…..Hz. Ali K.V ‘nin dediği gibi …her ne kadar günahlarda aşırı gitsekte, umudumuz yine sensin……..Alemlerin umudu sensin….Umudum sensin……..
Allah’ım bugünün hürmetine uhrevi ve dünyevi istikbalime mağfiret ve kabul müjdemi ver…ve bana bunu bana ihsas et ..ve beni keremine karşı vefalı, vakur, şükreden kıl……….Âmin Âmin Âmin
…
Allah’ım! İnsanın mahvına sebep olan , hakikatini bulması ve yaşamasına engel bazı kalbi hastalıkların olduğunu öğrendik.
Bu hastalıklar bizim iki dünyamızı da helâkete sürükleyen mahiyetiyle bu hastalıklar :
Herhangi bir şeyi isteme, arzu etme, aşırı şekilde bağımlı olma, şiddetli ve sonu gelmeyen istek, duygu ve talep taşkınlığı , aç gözlülük manası ile HIRS..
Başkasının sahip olduğu maddî veya mânevî imkânların kendisine intikal etmesi veya kıskanılan kişinin bu imkânlardan mahrum kalması yönündeki istek ,niyet ……. bir nîmeti çekememe, kendisine faydası olmadığı halde kıskançlık sebebiyle karşısındakinin sâhip olduğu nîmetten mahrum kalmasını isteme manası ile HASET..
Kişinin kendini üstün görmesi ve bu duyguyla başkalarını aşağılayıcı davranışlarda bulunması..kendini beğenme böbürlenme… İnsanları ve sair canlıları küçümseme, mevcudatı tahkir.. Sana ait Kibriya ve azamet sıfatlarını kendi üzerinde görme ve gösterme çabası manası ile azim bir zulm olan KİBİR..
Bir kimsenin hak etmediği bir meziyeti, mertebeyi kendisinde zannetmesi..buna inanarak kendini içten içe beğenmesi,diğer insanlardan üstün olduğunu düşünmesi ..yaptığı iyiliklere karşılık beklemesi, amelini büyük görüp güvenmesi, malıyla,soyu ile ,nesli ile övünmesi gibi manalarıyla UCB..
Saygınlık kazanma, çıkar sağlama gibi dünyalık elde etmek amaçlarla kendisinde üstün özellikler bulunduğuna başkalarını inandıracak şekilde davranma.. Olduğundan başka türlü görünme, özü sözü bir olmama, iki yüzlülük.. Bir ibâdet veya iyiliğin senin rızân için değil gösteriş yapma..kendi nefsinin tatmini gözetme..dikkkati ilgiyi üzerine çekerek senin ihsanını keremini hidayet ediciliğini perdeleme gibi anlamlarıyla RİYA..
Başkalarının görmesi, işitmesi için yapılan iş, riyâ ile karışık davranış biçimi olmakla birlikte şöhret olma, bilinmeyi isteme haliye SÜM‘A…
Övünme, iftihar, gururlanma isteğini dışarı vurma halka gösterme istek ve hareketi manası ile FAHR…
Ve mal ve servet çoğaltmak, acelecilik, süslenmek ve bunu sevmek, meslek, mezhep ve meşrep taassubu, tamah, cimrilik, yemeğe düşkünlük, kuvve-i şeheviye, akliye ve gadabiyede ifrat ve tefrit sahibi olmak olmak ve sû-i zan etmek gibi insanın dem ve damarlarına sirayet eden sinsi hastalıklar nevinden imiş..
Ya Rabbi! Senin rızan dışında başkasının hoşnutluğunu kazanma duygu ve düşüncesine sahip olmaktan..
İbadet ve amellerimde dünyevi ve uhrevi çıkar peşinde bulunmaktan..
Görsünler, bilsinler, taktir edip övsünler, beni önemsesinler, kıymet versinler, saygı göstersinler , yaptığım iyilikleri aralarında konuşsunlar, beni gördüklerinde oturuşlarını düzeltsinler, girdiğim meclislerde ayağa kalkıp bana yer versinler, ben bilmesem de benim kemalatıma dair şeylerden söz etsinler, beni bilgili görgülü akıllı ve maharetli olarak bilsinler , kendimde meziyet gördüğüm şeylerin naşiri olup beni yüceltsinler gibi korkunç duygu ve düşünceleri taşımaktan ,üzerimde kokusunu bulundurmaktan , bir anlık bile olsa temas etmekten ............tüm aczim, fakrım ve sana karşı olan zilletimle izzetine sığınıyorum…Beni /bizi bu bedbinlik ve rezillik halinden ,cehenneminden, rezaletinden koru Allah’ım…
Allah’ım itidalden uzaklaşmaktan.. dünyanın mal ve zevklerine yatkınlık ,düşkünlük duygusu ve düşüncesi taşımaktan.. meşru isteklerimde aceleci olmaktan.. takva esaslarına gaflet edip zahirimle dikkat çekmekten ve bu yönüyle görünmeyi beğenilmeyi istemekten.. taassup sahibi olup, aklımda ,kalbimde fikrimde ; sair ehli sünnet dairesinde bulunan insanları küçümseyen, dışlayan tavır ve düşünceler barındırıp su-i zan sahibi olmak gibi pest ahlaklardan beni sakınmanı niyaz ediyorum..Beni bu sevimsiz ve denî şeylerin soysuzluk ve alçaklığından beni/bizi hıfz etmen için ……….. Allâhumme ecirnâ mine’r-riyâ’i ve’s-sum’ati ve’l-ucubi ve’l-fahr…………Allah'ım, riyadan, gösterişten, kendini beğenmekten ve övünmekten koru…diyerek kendimi/zi senin eman ve muhafaza ediciliğine emanet ediyorum…
Ya Rabbi! Bu ifsat edici hastalıkların manevi hayatımı tehdit etmesinin yanında psikolojime,ruh sağlığıma da çok ciddi etkileri olabileceği kat’i görünüyor…
Mesela kibir; haddi zatında çirkin bir vasıf olmakla birlikte ,zerre kadar miktarıyla cennete gitmeme ve rızanı tahsil etmeme asla imkan vermeyen bir maraz olmakla birlikte ; hoş olmayan bir şekilde gururlanan ve diğer insanlardan daha önemliymiş ya da diğer insanlardan daha fazlasını biliyormuş gibi davranmama neden olması bağlamında tam bir karaktersizlik yükünü üzerime yükleyecek bir veballi külfettir.
Ayrıca gerçeği ve hakkı inkâr etmek, insanları küçük ve hor görmek gibi imana zıt bir muhalefet mizacını taşıttıracak melanete benziyor.
Kendini beğenme, koruma kabullendirme ,yetenek teşhiri, kabiliyet izharı gibi birçok kötü ahlak eseri vaziyeti yaşamak dehşetli bir hasret olsa gerek…
Bir insanın şahsi hayatı ,içtimai hayatı bu hastalıkların altında mahvolur.
Ve senin tarafından sevilmemek, hakikatçe istiskal görmek ,soğuk düşmek,maksudunun tersi ile mukabele görmek…kaderin bu durumlara taktir ettiği cezaların silesini yemek ..kefareti olmayacak cezalara musap olmak tam bir felakettir…
Allah’ım ! Böyle bir insan olmaktan kaçıyorum…Ben senin aciz ve fakir bir kulunum..Benim tek zenginliğim sana olan intisabım ve muhtaciyetimdir…
Benim üzerimde görünen nimetler senindir…Neyim varsa ve neyim olacaksa hepsi senin fazlındandır…
Benim vücut,icat noktasında hiçbir iddiam ve zimmetime aldığım zerre kadar bir şeye malikiyetim yoktur…
Senin bildirmenle bildim..öğretmenle öğrendim..dilemenle diledim…
Benden bana sadece kusurlarım, beceriksizliklerim, tağyir ettiğim güzellikler, hakkıyla takdir edemediğim iyiliklerin ezikliği ve mahcubiyeti vardır…
Nefsimin tüm varlık davalarını …Şeytanın aldatıcı desiselerini, dağıttığı yargıları ,tüm menhus önermelerini , menfi duygularını tesir altına almaya çalışan tanımlama ve yorumlarını , kendimi bana önemseten ,pohpohlayıp gururumu havalandıran , meziyetlerim olarak burnumun ucana getirilen mugalata ve cerbeze telkinatını tümden red ediyorum…
Ve kalp hastalığına mağlup olup , bilerek bilmeyerek işlediğim tüm günahlardan, cürümlerden, beslediğim niyet düşüncelerin yara berelerinden ömrümün geçen dakikaları adedince Estağfirullah el-Azîm …diyerek affımı talep ediyor beni bağışlamanı bu marazların kötü arkadaşlığından hiçbir iz kalmayacak şekilde kurtarmanı yalvarıyorum…
Ya Rabbi! Nasıl bu hastalıklardan beni koruman için yalvarıp sana sığınıyorsam.. Bu hastalıkları taşıyan münafıkların, fasıkların, zalimlerin ,hainlerin şerrinden de beni/bizi ve alakadrlık dairemde bulunan sevdiklerimi ..iman ve İslam hizmetinde ve dairesinde bulunan mümin erkek ve kadınları, dünyanın her yerinde ve hayatın her alanında ve tüm ehl-i imanı koru ey Rahimlerin en merhametlisi! Âmîn Âmin Âmin...
27.3.26
Mütalaa Ders notları 83 : Muhtelif Mektuplar ve Şamlı Hafız Tevfik'in Müstedrek Hadisine İtiraza Cevap...
1- Bu satırlarda Hafiz Ali ( R.H) Ağabeyin kendine
has ve takdire şayan ilmi üslubu
görülmektedir.
İzahımızda Muvafakat görülmez ise bir mana olarak nazar-ı
müsamaha ile bakılsın..
Şimdi tarafımızdan İhata edilmesi mümkün olmayan bu ufka sadece acz ile teveccüh edip
istihracımızı nakl edeceğiz.
Şöyle ki:
Mektubun başında :
………… Otuz Birinci Mektubun On Beşinci Lem'asının birinci
kısmını, büyük bir meserretle aldım… ifadesi geçmektedir………. Mektubun bu satırda *Otuz Birinci Mektubun On Beşinci
Lem'a* isimli bir eserden bahsedilmektedir ki, mektup bu esere yönelik
yazılmıştır.
Söz konusu *Otuz Birinci Mektubun On Beşinci Lem'ası* ; Sözler, Mektubat ve On Dördüncü Lem’a’ya kadar
olan kısmının fihristesidir.
Hafız Ali ( R.H)
eline geçen eserden duyduğu sevinci, Sözler kitabının mahiyet-i ve
zenginliğini , nazarın ihatasızlığı ile
bu muhteviyatın görülemeyeceğini , Sözler kitabı özelinde ve Fihrist eserin ,
numune olarak el altında bulunması , bir parçası olarak bütünü gösteren bir
manayı taşıyan bu eserin lüzumunu ve çok
yerinde olduğunu beyan buyuran satırlardan sonra …
Ey sevgili Üstad!
Her nümune levhaları mukaddema görülüyordu ki, yalnız bir
parça ile TOPLARIN ve KÜLLÎLERİN nevilerini gösterir. Daha
bir şeye yaramaz……….. *ifadesiyle bizim
anladığımız ; bundan ( Risale-i Nurdan) önce konulara işaret etmek amacı ile
yazılan haricen tanıtıcı levhalar …… TOPLARIN ve KÜLLÎLERİN çeşitlerini
gösterirler ve bunun dışında bir fayda temin etmez , ifade sadece tabir
özelliği ile kalır bir başka manaya geçilmesine imkan olmazdı*………..
*Burada geçen TOPLAR
ifadesini bazı manaları bir araya getirip bir bütünlük oluşturan toplayıcı
unsur olarak aklımıza geliyor…Kumaş TOPLARI gibi*…
*KÜLLÎLER ise cüzlerin
veya türlerin bir araya gelmesi ile
oluşmuş bütünlük,topluluk ile ilgili bir
mantık terimi olarak biliniyor*.
BEŞ KÜLLÎ tabiriyle Meşhur olmuş şekliyle : Cins, nevi,
kısım , özellik ve araz-ı âm (izafet) diye adlandırılan tümel kavramları ve
bunlar arasındaki ilişkiyi ifade eden mantık terimidir. Mektupta bu kullanılan
şekli itibariyle 5 külli olarak burada geçen manalara daha uygun görülmektedir.
Evet, BUNDAN ÖNCEKİ
LEVHALAR ; TOPLAR VE KÜLLİLERİN İÇERİĞİNDE OLAN TÜRLERDEN , O TÜRLERE AİT
ÖZELLİKLER DEN , ONLARIN BAĞ ,ETKİ VE ETKİLEŞİM İÇİNDEKİ YERLERİNDEN KISMEN SÖZ
EDER, SINIRLI BİR ŞEKİLDE AÇIKLAMLAR YAPAR , DAHA KAPSAMLI MANLARA İNTİKALE
İZİN VERMEZLERDİ…
…………….. FAKAT *Otuz Birinci Mektubun On Beşinci
Lem'ası* olarak neşredilen seraser ( baştan başa) nur olan hazine-i bînihayenin ( sonsuz hazinenin) fihriste
ve nümune levhasının her parçasından, "hanifen müslimen" ( islâmiyet ve dini hak ile ilgili
teslimiyet) gömleği çıkacak hârika
derecede parçaları ve kıymetleri hâvidirler.
Nasıl umuma muhalif külliyatla ( intişar etmiş sair
eserlerden farklı olarak Risale-i Nur onlardan çok daha ) hârika olduğu gibi, cüz'iyatlarıyla (
fihristte bir araya getirilmiş parçalarıyla da ) hârika bir hâtemi taşıyorlar.
Evet, Üstadım, bu mektubu istinsah ederken kalb ve ruhum cûş
u hurûşa gelerek bütün envâr-ı resâili kemâl-i şevk ve tahassürle görmek
istiyordular.
Demek, Üstadım, umum risalelerin her parçasına ihtiyacımız
olduğu gibi, HER PARÇAYI DA BİRDEN ( bir fihrist eliyle de) GÖRMEYE ŞİDDETLE
İHTİYAÇ VARMIŞ.
Cenâb-ı Vâcibü'l-Vücud size kemâl-i rahmet ve merhametinden,
o rahmet ve merhametinin iktizasıyla nâil-i mükâfat buyursun. Âmin.
Hafız Ali
Barla Lâhikası
Aynı konuda Hüsrev (R.H) bir fıkrasını paylaşalım ..
İnşâallah mütemmim bir mana olur…
Hüsrev’in fihriste hakkında bir fıkrasıdır.
Aziz Üstadım;
Senelerden beri vücuda getirilen misilsiz âsâra, Otuz
Birinci Mektubun On Beşinci Lem’asıyla öyle misilsiz bir eser daha ilâve
buyurulmuş oluyor ki, o şâheserler, böyle şâh bir eseri, o harika bediiyyât
böyle bedî bir zübdeyi, o acip telifat böyle acip bir mecmuayı, o azîm hakaik
böyle azîm bir külliyât-ı hakaiki ve o nurlu risaleler böyle nurlu bir
fihristeyi istiyordu.
Yüz binler şükrolsun ol Feyyâz-ı Mutlak Hazretlerine ki,
hiçbir müellifin muvaffak olamadığı böyle misilsiz eseri hazine-i rahmetinden
ihsan etmekle, YÜZ YİRMİ ADEDE VASIL OLAN KÜLLİYAT-I NURU, YÜZ YİRMİ SAHİFEDEN
AŞAĞI OLMAYAN MİSİLSİZ FİHRİSTESİYLE BİR YERDE *TOPLAMIŞ* BULUNUYOR. Bu
risalenin menfaati, fevâidi o kadar çok ki, izaha hâcet yok. Bu kıymettar
risale, kendi kendini lâyık olduğu bir tarzda methediyor. Hem o kadar güzel
methediyor ki; fevkinde beyân olamaz.
Hüsrev (R.H)
…………
2-
Bu
mektuba ait şiir formundaki beyanlar, mektup sahibinin bir mana da ilmini,
diğer bir manada hamiyetini, bir başka mana da fıtraten sahip olduğu celadetini
gösteren bir mahiyete sahiptir.
Risale-i Nur eserlerinin hiçbir yerinde olmayan bir usul,
tarz-ı beyanına muvafık gelmeyen bir üslup ile de olsa mergup olmuş asar içine
derç edilmiştir.
Dolayısıyla bizim ilk dikkatimizi çeken serdettiği kelamdan
evvel şahsiyetini tanımak gerektiği olmuştur ki; bu üslup ve usulün
mağlubiyetindeki esası anlayarak, ifadeye teveccüh edelim.
Bu bağlamda bu zatın hayatına dair yayımlanmış bilgilerden
muhtasaran bir aktarın yapacağız.
Merhum *OSMAN NURİ TOL*
1885 doğumludur ve Abdullah Yeğin Ağabey gibi Kastamonu/Araçlıdır. Milli
Müdafaa Vekâleti *ALAY
MÜFTÜLERİNİN* en sonuncusudur. Bu görevi
Cumhuriyet döneminde de uzun süre yapmış olup, muhtemelen 1940’lı yılların
içinde *YARBAY* olarak ordudan emekli olmuştur. Bediüzzaman hazretlerine
yazdığı bir mektuptan böyle anlaşılmaktadır. Emekli olduktan sonra da Ankara’da
ikamet eden Osman Nuri Tol, 1 Ekim 1955 tarihinde Ankara’da vefat etmiştir.
Mezarı Ankara Cebeci Kabristanında bulunmaktadır.
Milli Müdafaa sıralarında tanıştığı Bediüzzaman hazretlerine
karşı çok büyük dostluğu ve takdiratı olan Osman Nuri Tol, *NAKŞÎ
TARİKATI* mensubu idi.*ÂLİM, FAZIL VE
EHL-İ KALP BİR ZAT* olan merhum Osman Nuri, *ANKARA’DA BULUNAN NUR TALEBELERİNE
BEDİÜZZAMAN HAZRETLERİNİN DE ARZU ETMESİYLE MÜZAHİR – kollayan,arka ve sahip
çıkan- OLMUŞTUR*. Mustafa Sungur, Abdullah Yeğin ve buraya hatıralarını
aldığımız Ahmet Atak bunları anlatmaktadırlar. Osman Nuri Efendi Kurtuluş Semti’nde
bulunan evinde uzun yıllar İslami ders ve talimlerde bulunmuştur. *CEMAATİ İSE
BÜYÜKELÇİLER, GENEL MÜDÜRLER, HÂKİMLER, GENERALLER İDİ*.
……….. *OSMAN NURİ TOL İLE ÜSTAD BEDİÜZZAMAN SAİD NURSİ
HAZRETLERİ ARASINDA KARŞILIKLI MEKTUPLAŞMALAR YAPILMIŞ OLUP, BU MEKTUPLARIN
BAZILARI TARİHÇE-İ HAYAT KİTABINDA VE EMİRDAĞ LAHİKALARINDA NEŞREDİLMİŞTİR*.
*Osman Nuri Efendi, Bediüzzaman’a yazdığı mektuplardan biri
aşağıda nakledilmiştir*.
“Pek mübarek kalbî, ruhî, sırrî dostum!
Bilmem, abd-i âcizi hatırladınız mı? Her ihtimale karşı
hatırlatayım: Yurdun her tarafında mücahede-i milliyye devam ederken zât-ı
hakîmanelerine, Ankarada mücahede-i milliyeye birlikte devamı mutazammın,
muhtelif eşhasdan onsekizi mütecaviz davetnâmeler geldiği zaman, bu davetlere
icabet edip etmemek hususunda İstanbulda ikametgâhınızda beynimizde tekarrur
eden günde buluşarak istişare buyurduğunuz alay müftülerinden dost-u kadiminiz
Ankaralı Osman Nuri'yim.
Son zamanlarda Millî Müdafaa Vekâleti Müftülüğüne tayin
olundum. 25 seneye karib burada müftülük yaptım. Üç sene evvel tekaüd oldum.
Şimdi Ankara'da evimde ikamet ediyorum. Zâtınıza ve ehl-i iman ve İslâma leyl ü
nehar dua ile imrar-ı hayat eyliyorum. En büyük emelim ve arzum, ölmeden evvel,
dünya göziyle zatınızı görmek ve ziyaret etmek, hasbeten lillâh bir
sohbetinizde bulunmaktır. Bunu can ü gönülden arzu eyliyorum.” (Tarihçe-i Hayat
)
*Bediüzzaman Hazretlerinin Osman Nuri Tol ‘a yazdığı
mektuplardan biri aşağıda nakledilmiştir.*
Aziz, sıddık kardeşim Osman Nuri!
“Madem Cenab-ı Hak, senin kudsî niyet ve ihlâsınla Ankara'da
en mühim genç Said'leri senin etrafına toplamış. Madem Ankara'da benim
bulunmamı lüzumlu görüyorsunuz. Ben de şimdi nafakamla tedarik ettiğim
nüshalarımı, o küçük Medrese-i Nuriyeme benim bedelime gönderiyorum. Onların
adedince Said'ler, seninle komşu olurlar. Hem fedakâr evlâdın çok fevkinde
sadakatla şimdiye kadar hizmetleriyle her biri birer genç Said olarak beş-on
Abdurrahmanlarım hükmünde Sungur, Ceylan, Tillo'lu Said, Sâlih, Abdullah, Ahmed,
Ziya gibi genç ve çalışkan Said'leri senin yanına hem benim vekilim, hem senin
talebelerin olarak benim bedelime o küçücük Medrese-i Nuriyeye nezaret ve bir
nevi dershane olarak re'yinize bırakıyorum.” (Emirdağ L.)
Hakkındaki Hatıralardan ;
………… *SON DERECE OTORİTERDİ*
Osman Nuri Efendi derslerinde bir köşede oturur… Son derece
otoriter… Onun karşısında el pençe oturacaksın... Başka türlü derhal rahatsız
olurdu... Şöyle bir gülsen; “Ne o beşaret mi var? Biz de bilelim?” diye
sorardı. Temel İslam esaslarını ders verirdi…………..
Görüldüğü gibi Osman Nuri Tol ( R.H) Asker kökenli, uzun
yıllar Emir komuta zincirinde bulunmuş, mert ve vicdanlı bir Anadolu insanı
olmakla birlikte alim ve fazıl bir kişidir. Dolayısıyla şahsiyetine ait riyasız
ihlaslı karakterinin tezahürü ifadelerine sirayet etmiştir.
Bu mahiyeti üstadında makbulü olmuş ve onu mühim bir dost
olarak kendine yakın görmüş ve manen tekvil etmiştir.
HAŞİYE: *Üstadın şahsiyetinde bulunan en mühim hassaslardan
biri dostluğa verdiği ehemmiyet ve samimiyete karşı gösterdiği mukabele-i
izzettir. Bir mana da kendi ile yaş münasebeti ile akran sayılacak olanlarla
ahbabane muaşeretidir. Bacağı Kesik Yeşil Salih gibi Osman Nuri Tol dahi bu
sınıftandır addediyoruz*.
Evet şimdi bu satırlarar , kısmen mizacı, ilmi mahiyeti,
vazife-i içtimaiye ve din-i islâma karşı say ve gayreti ve İmana ve İslâma ait
değerleri koruma ve savunma vazife ve vaziyetiyle gayretine şahit olduğumuz
satırlara (TARAFIMIZDAN İZAH YAPILMAMIŞ
ŞEKİLDE ) bakalım……….
Osman Nuri'nin bir fıkrasıdır.
Kitapların en büyüğüsün, Kelâm-ı Kadîm,
Hak kanunların anasısın, Kur'ân-ı Azîm,
Kudsî tarihlerin nur babasısın, Kelâm-ı Kadîm,
Sen, dinimizin bekçisisin, Kur'ân-ı Azîm.
Dört İlâhî kitabın anası, yalnız sensin,
İftihar eder seninle, bütün din-i İslâm,
Sensiz yaşamak isteyen kalbler gebersin,
Sen hakikatin ilk ve son güneşisin.
Her varlığın üstünde, sönmeyecek güneşsin,
Bütün gizli ve âşikârın miftâhı sensin,
Seni tanımayan ve tâbi olmayan, her yerde
Sahibinin gazabına uğrasın, gebersin.
Hükmün, muhakkak kıyamete kadar bâkidir,
Sana inanmayanlar âdi, zelîl, kâfirdir,
Sen, her varlığın üstünde doğan güneşsin,
Seni istemeyenler, dünyada Cehenneme göçsün.
Hâşâ! Seni beğenmeyen ve yanlış diyenlerin,
Dilleri kesilsin, yere batsın.
Sana hor bakmak isteyenleri, Allah kahretsin,
Sen hakikatın ilk ve son güneşisin.
Osman Nuri
Risale-i Nur Hakkında Yazdığı Sair Bir İfadesi
Bir kelimeni, milyonlar defa tekrar okusam,
İlk başladığım lezzeti, daima duyarım.
Sen İslâm ocaklarının sönmez bir lem’asısın,
Sen o misilsiz Zâtın emsalsiz kelâmısın.
Rabbin en sevgili Resulüne kısmet olan,
Değerli bin bir çeşit ispatlı kelâmısın.
Hangi kitap var ki, asırlarca böyle hürmetle okunsun?
Nasıl bir nankör var ki, gelsin sana dokunsun?
Hâşâ, sana inanmayanlar kâfirse bile,
Gelsin onun dellâlının yanına otursun.
O dellâldan alınca ders-i ilhamı,
Lânetler eder, inkâr ettiğine Kur’ân’ı,
İlmin en derin hocası, burhanı,
Zelîl eder, karşısında seni tanımayanı.
Kudsî kitabın çok ünlü, onun dellâlı Üstadım Said
Gönül ister ki, o ayarda bulunsun binler Said.
Aynı günün sabahı okuduğum, büyük ve kudsî kitabımız olan
Kur’ân-ı Azîmüşşândan aldığım nurlu ilham-ı İlâhîden, dolayısıyla güneş gibi
kuvvetli olan Risale-i âliyelerinizin âcizde bıraktığı derin his ve tesirlerden
doğmuştur.
Osman Nuri
……………….
*İKİNCİ MEKTUBA DA MEKTUP SAHİBİ PENCERESİNDEN BAKACAĞIZ*:
*HAFIZ ALİ AĞABEY KİMDİR*?
Büyük Hafız Ali ya da Ali Ergin Bediüzzaman'ın nur fabrikası
adını verdiği hizmet dairesinin en önemli rüknü ve nur talebelerinin
kahramanlarından olup Isparta İslamköy'de nurlara büyük hizmeti etmiş ve
kalemiyle iman nurlarını yazıp neşretmiştir. Risale-i Nur'u tanıdıktan sonra
kendini tamamen iman-Kur'an hizmetine verdi. İhlaslı ve sade bir yaşam sürmede
mümtaz bir nur talebesidir. Tahiri abi ile birlikte Hizbü’l-Ekber-i
Kur’aniyenin neşrinde çalışmıştır. Eskişehir ve Deniz hapislerine girdi.
Denizli hapsinde Bediüzzaman’ı öldürmek için aşı adı altında zehir
verdiklerinde Üstad komaya girer. Hafız Ali bir kenara çekilip ağlayarak ‘Ya
Rabbi! Onun yerine benin canımı al’ diye dua eder. Bir müddet sonra hastalanır,
hastaneye kaldırılır ve orada şehiden vefat eder.
Kendisinden çok istifade etmiş ve yanında bulunmuş ve onu
kendine hoca olarak kabul etmiş Hasan ERGÜNAL ( R.H) ‘den Hafız Ali Ağabey hakkında bir hatıra:
“BUGÜN KABRİSTANA GİTTİM” DEDİ VE BAŞLADI AĞLAYARAK
ANLATMAYA...
Sene 1942. Bir gün 29. Söz’ü yazdım, hocamın yanına gittim…
Yanına oturttu beni… Baktı baktı dedi:
“Kardeşim! Ben bugün kabristanı ziyarete gittim. Gördüm ki;
çoluk çocuk meşgalesiyle, rızık toplamak, kazanmak dolayısıyla, keselerine,
torbalarına ahiret azığı olarak bir şey yapamamışlar. Öyle vaveylâ ediyorlardı
ki... Ben o acıyı gördüm, dağlara kaçsam unutamayacağım...” Hocam bunları
anlatırken ağlıyordu… Siz insan ölünce kurtuluyor zannetmeyin. Nasıl burası bir
âlemse, o kabir de öyle bir âlemdir. Adem ve yokluk yoktur...
HAFIZ ALİ’NİN VELAYETİNE HZ. ÜSTADIN İŞARETLERİNDEN:
“Hâfız Ali Kardeşim! Bir zaman Barla'da Cuma gecesinde dua
ederken, senin âmin sesini iki defa sarihan işittim. Arkama baktım. Dedim:
"Hâfız Ali ne vakit gelmiş." Dediler: "O burada yoktur."
Ben şimdi o vakıadan diyebilirim ki; üç-dört saat mesafeden duama âminini
işittirmesi, otuz günlük mesafeden buradaki zaîf davet ve duama kuvvetli ve
tesirli bir âmîn hükmünde olan yazıların imdadıma yetişmesi çok manidar bir
tevafuktur.” (Kastamonu L. )
“...Hâfız Ali'nin bu mektubunu aldığımdan ya altı, ya yedi
gün evvel, Karadağ'dan inerken birden diyordum: "Yahu! Ata et, arslana ot
atma; arslana et, ata ot ver." Bu kelimeyi beş-altı defa hoşuma gitmiş
tekrar ediyordum. Ya Hâfız Ali benden evvel yazmış, bana da söylettirdi veyahut
ben evvel söylemişim, ona yazdırılmış. Yalnız bu garib tevafukta bir farkımız
var. O, öküze ot demiş; ben, ata ot demişim.” (Kastamonu L. )
İslamköylü, Denizli hapishane şehidi, Nur Fabrikası sahibi
olan, 1898 merhum Hafız Ali ( R.H) 17 Mart 1944 tarihinde Denizli’de
vefat etmiştir.
………….DENİZLİ KABRİSTANINDA MEDFUN HAFIZ ALİ’NİN (R.H.) MEZAR
TAŞINDAKİ YAZI:
“Mahkeme-i Kübra-yı haşrî’de, Risale-i Nur talebelerinin
bayraktarı, Şehîd-i merhum Hâfız Ali.” Rahmetullâh-i Aleyh. Ebeden dâima.” Said
Nursi)
ŞİMDİ BU ZATIN SÖZ KONUSU MEKTUBA ( İZAHSIZ VE TEVİLSİZ )
BAKALIM VE BU MEKTUBUN SONUNDA BU MEKTUBUBA MÜTEMMİMİ OLAN İKİNCİ MEKTUBDA ONUN
DERSİNİ NASIL ALDIĞI VE YAŞADIĞI İLE MAZHARİYET-İ NURİYEDEKİ MAKAMINA BİR NEBZE
HASRI-I NAZAR EDEREK BİZİ SEVK EDECEĞİ HAKİKATE DOĞRU MEYİL KAPIMIZI ARALAYALIM
İNŞÂALLAH.
Hafız Ali'nin bir fıkrasıdır.
Aziz Üstadım,
Otuz Birinci Mektubun On Üçüncü Lem'ası,
"Hikmetü'l-İstiâze" nâm-ı âliyi taşıyan bir parça-i nuru aldım.
Elhamdü lillâh, istinsaha muvaffak oldum. Cenâb-ı Hak, hazine-i bînihayesinden
emsâl-i sairesini ihsan buyursun. Âmin, bihurmeti Seyyidi'l-Murselîn.
………….. BURADA ÖNCELİKLE BU HİKMETÜ'L-İSTİÂZE RİSALESİ HAKKINDA FİHRİSTEYE MÜRACAAT EDİP MUHTASAR
OLARAK NELERİ İÇERDİĞİNE BAKACAĞIZ VE SONRA LAHİKAYA KALDIĞIMIZ YERDEN DEVAM
EDECEĞİZ:
ON ÜÇÜNCÜ LEM’A
" *Hikmetü’l-İstiâze* " *nâmiyle mâruf, gâyet
kıymettar ve kuvvetli ve hakîkatli bir risâledir*.
De ki: Sığınırım insanların Rabbine·İnsanların
melikine·İnsanların İlâhına·İnsanların kalbine sinsice vesvese verenlerin
şerrinden·Cinden ve insanlardan olan şeytanların şerrinden.(Nâs Sûresi:1-6.)
sûresinin en mühim bir hakîkatini, De ki: "Ey Rabbim, şeytanların
vesveselerinden Sana sığınırım. · Onların yanımda bulunmalarından da, yâ Rabbi,
Sana sığınırım. (Mü’minûn Sûresi: 97-98.) âyetinin mühim bir hikmetini ve
Allah’ın rahmetinden kovulmuş şeytandan Allah’a sığınırım. ’in en mühim bir
sırrını On Üç İşaret ile tefsir ederek, on üç anahtarla, De ki: Sığınırım
insanların Rabbine kal’a-i hasînine girmek için kapı açar, tahassüngâhı
gösterir.
BİRİNCİ İŞARET
"Şeytanların kâinatta îcad cihetinde hiç medhalleri
olmadığı ve dalâletin müstekreh çirkinlikleri ehl-i dalâleti tenfîr ettikleri
halde; ve Cenâb-ı Hak rahmet ve inâyetiyle ehl-i hakka taraftar olduğu ve hak
ve hakîkatin câzibedar güzellikleri ehl-i hakkı müeyyid ve müşevvik bulunduğu
halde, hizbüşşeytanın çok defa hizbullaha galebe etmesinin hikmeti nedir?"
diye suâle karşı gâyet katî ve vâzıh bir cevaptır.
İKİNCİ İŞARET
"Şerr-i mahz olan şeytanların îcâdı ve ehl-i îmâna
taslitleri ve onların yüzünden çok insanların küfre girip Cehenneme
girmelerine, Cemîl-i Alelıtlak ve Rahîm-i Mutlak ve Rahmân-ı Bilhakkın rahmet
ve cemâli bu hadsiz çirkinliğin ve bu dehşetli musîbetin husûlüne nasıl müsaade
ediyor? Ve ne için cevaz gösteriyor?" diye suâline karşı gâyet kuvvetli ve
muknî bir cevaptır.
ÜÇÜNCÜ İŞARET
"Kur’ân-ı Hakîmde, ehl-i dalâlete karşı azîm şekvâlar
ve kesretli tahşidât ve çok şiddetli tehdidât, aklın zâhirine göre, adâletli ve
münâsebetli belâgatına ve üslûbundaki îtidâline ve istikâmetine münâsip
düşmüyor. Âdetâ, âciz bir adama karşı ordulan tahşid ediyor; ve müflis ve
mülkte hissesiz, âciz bir adama, kuvvetli bir şerik mevkü verir gibi, ondan
şekvâlar etmenin sırrı ve hikmeti nedir?" diye suâline karşı, gâyet katî
ve ehemmiyetli bir cevaptır.
DÖRDÜNCÜ İŞARET
Adem şerr-i mahz ve vücud hayr-ı mahz olduğundan, mehâsin ve
kemâlât vücuda ve şerler ve musîbetler ademe istinad ettiğini ve ondan neş’et
ettiğini beyân ediyor.
BEŞİNCİ İŞARET
Cenâb-ı Hak, kütüb-ü semâviyede beşere karşı Cennet gibi
azîm bir mükâfatı ve Cehennem gibi dehşetli bir mücâzâtı göstermekle beraber,
çok irşad ve mükerrer îkaz ve defaatle ihtar ve müteaddit tehdit ve teşvik
ettiği halde; hizbüşşeytanın çirkin ve mükâfatsız ve zayıf desîselerine karşı
ehl-i îmânın mağlûp olmalarının sırrı nedir?" diye müthiş suâle karşı
muknî bir cevaptır.
ALTINCI İŞARET
Şeytanların en tehlikeli ve kesretli bir desîsesi olan,
"tasavvur-u küfri"yi "tasdîk-ı küfür" sûretinde,
"tasavvur-u dalâlet"i "tasdîk-ı dalâlet" tarzında
göstermesiyle, hassas ve sâfî-kalb insanlan tehlikelere atmasına mukâbil, ilmî
ve mantıkî ve hakîkatli bir cevaptır.
YEDİNCİ İŞARET
Mûtezile imamları, şerrin îcâdını şer telâkkî ettikleri
için, küfür ve dalâletin îcâdını Allah’a vermeyip, güyâ onunla Allah’ı takdîs
ediyorlar. Mûtezilenin bu mühim meselelerine ve Mecûsilerin hâlık-ı şerri ayrı
telâkkî etmelerine karşı gâyet kuvvetli ve mantıkî bir cevab-ı müskit; hem
"Günah-ı kebîreyi işleyen mü’min kalamaz" diyen Mûtezile ve bir kısım
Hâricîlere karşı gâyet makbul ve muknî bir cevaptır.
SEKİZİNCİ İŞARET
"Bâzı risâlelerde katî delillerle ispat edilmiş ki,
küfür ve dalâlet yolu o kadar müşkülâtlı ve suûbetlidir ki, hiç kimse ona
girmemek gerekti ve kâbil-i sülûk değildir. Îman ve hidâyet yolu o kadar zâhir
ve kolaydır ki, herkes ona girmeli idi, dediğiniz halde, bu
Hikmetü’1-Istiâze’de, dalâletli yolun kolay ve tahrip ve tecâvüz olduğu için
çoklar o yola sülûk ettiğini beyânın, birbirine muhâlif oluyor; vech-i tevfîkı
nedir?" suâline karşı, gâyet merakâver ve mantıkî vekatî bir cevap olmakla
beraber; "Dalâlette o kadar dehşetli bir elem ve korku var ki, kâfır,
değil hayatından lezzet alması, belki hiç yaşamaması lâzım gelirken, ehl-i
îmandan ziyâde kendini hayatta mes’ud görmesinin sırn nedir?" diye suâline
karşı gâyet güzel bir temsil ile tam kanaat getirir bir cevaptır.
DOKUZUNCU İŞARET
"Hizbullah olan ehl-i hidâyet, başta enbiyâ ve onların
başında Fahr-i Âlem Sallâllahü Teâlâ Aleyhi ve Sellem, o kadar inâyât-ı
İlâhiyeye ve imdâdât-ı Sübhâniyeye mazhar olduklan halde, neden hizbüşşeytana
karşı bâzan mağlûp olmuşlar? Hem Hâtemü’1-Enbiyânın güneş gibi parlak nübüvveti
ve risâletinin komşuluğunda bulunan Medîne münâfıklarının dalâlette ısrarları
ve hidâyete girmemeleri ne içindir? Ve hikmeti nedir?" diye suâle karşı
herkesi alâkadar edecek güzel ve kuvvetli bir cevaptır.
ONUNCU İŞARET
İblisin, kendini, kendine tâbi olanlara inkâr ettirmek
sûretindeki desîse maskesini yırtarak, İblisin pis ve mülevves yüzünü gösterip,
vücudunu ispat eder.
ON BİRİNCİ İŞARET
Ehl-i dalâletin şerrinden kâinat kızdıklarını ve anâsır-ı
külliye hiddet ettiklerini ve umum mevcudât mânen galeyana geldiklerini,
Kur’ân-ı Hakîm mu’cizâne ifade ettiğine dâir merakâver bir beyândır.
ON İKİNCİ İŞARET
Dört suâl ve cevaptır.
"Mahdut bir hayatta mahdut günahlara mukâbil hadsiz bir
azap ve nihayetsiz bir Cehennem nasıl adâlet olur?"
Hem, "şeriatta denilmiştir ki: Cehennem ceza-i ameldir;
fakat, Cennet fazl-ı İlâhî iledir. Bunun hikmeti nedir?"
Hem, "Seyyiât intişar ve tecâvüz ettiğinden, bir seyyie
bin yazılmak, hasene bir yazılmak lâzım gelirken; seyyienin bir, hasenenin on
yazılmasının sım nedir?"
Hem, "Ehl-i dalâletin kazandıkları muvaffakıyet ve
gösterdikleri kuvvet, ehl-i hidâyette bir zaaf ve hakîkatsizlik olduğundan
mıdır?" diye, dört suâle gâyet kısa ve kuvvetli dört cevaptır.
ON ÜÇÜNCÜ İŞARET
Üç Noktadır.
Birincisi: Şeytanın en büyük bir desîsesi, hakâik-ı
îmâniyenin azameti cihetinde, dar kalbli ve kısa akıllı ve kâsır fikirli
insanlan aldatmasına mukâbil, tamamıyla şeytan-ı cinnî ve insîyi de susturacak
bir cevaptır.
İkinci Nokta: Şeytan, kusurlu insana kusurunu îtiraf etmemek
ile istiğfar ve istiâze yolunu kapayıp, enâniyeti tahrik ederek, avukat gibi
nefsini müdâfaa ettirir; âdetâ nefsini taksirâttan takdîs ettirmesine mukâbil,
herkesi iknâ edecek bir cevaptır. Kusurunu görmemek, o kusurdan daha büyük bir
kusur bulunduğunu ve kusurunu görmek, kusurunu kusurluktan çıkarmak olduğunu
beyân eder.
Üçüncü Nokta: İnsanın hayat-ı içtimâiyesini ifsad eden en
mühim bir desîse-i şeytâniye, "mü’minin birtek seyyiesiyle hasenâtını
örtmek" ile, o mü’mine karşı adâvet ettirmeye mukâbil, mîzân-ı ekberde
adâlet-i mutlaka-i Ilâhiyenin tecellîsindeki düstur ile, herkese lüzumlu,
husûsan hadîdü’1-mîzac ve müşkülpesent insanlara, kıymettar ve haklı ve
kuvvetli bir cevaptır.
İşte, şu risâle, On Üç İşaret ile, şeytân-ı insî ve cinnînin
on üç hücum yollarını kapadığı gibi “De
ki: Sığınırım insanların Rabbine” sûresinin kal’a-i metîninde tahassun etmek
için on üç anahtar olup, on üç kapıyı ehl-i îmâna açar.
Şu Hikmetü’l-İstiâze Risâlesinin iki mühim kardeşi var.
Biri, Yirmi Dokuzuncu Mektubun altıncı risâlesi olan Hücumât-ı Sitte mühim bir
kale olduğu gibi, ikinci bir kardeşi olan Yirmi Altıncı Mektubun
"Hüccetü’1-Kur’âni ale’şşeytâni ve Hizbihî" nâmındaki risâlesi dahi
bir hısn-ı hasîndir. Bu üç risâle birbiriyle münâsebettardır. Ve ehl-i îmâna bu
zamanda çok lüzumlu olduğunu ihtar ediyorum. Fakat şu risâleler, tamamıyla
Kur’ân’a sâdık olanların ellerine verilebilir. Bid’a ve dalâlete taraftar veya
siyasetçiliğe müptelâ olanların ellerine vermemek gerektir. Bilhassa Hücumât-ı
Sitte, içerisinde Eski Said’in şiddetli lisânı karıştığı için, en has ve en
sâdık kardeşlerime mahsustur. şimdilik hakkı dinlemek ve kabul etmek
istidâdında olmayanlara gösterilmemesini tavsiye ediyorum. Hem de, İşârât-ı
Seb’a, Hücumât-ı Sitte gibi şimdilik havâssa mahsustur….Lemalar/ Fihrist
……………..
Mektuba kaldığımız yerden devam ediyoruz:
Üstadım efendim, bu azîm hakikati taşıyan risale, fakir
talebenizde pek azîm tesirat yaparak, dimağım ve bütün duygu ve hâsselerim, o
azîm hakaik üzerine serpilerek, toplanmaz bir hale geldiler. Gündüzde, güneşin
ziyası karşısında kalan yıldız böceği gibi, gerek güneşin tarifini ve gerekse
kendi şavkıyla daire-i muhîtinde bulunanları tarif edemediği gibi; fakir, aynı
hal kesb ettim.
Evvela: Bu risale, diğer tevhide dair büyük risalelerin bir
büyük kardeşi olabilir. Zira, nasıl ki öbür kütle-i nur, (nurların bütünü) Cenâb-ı Hakkın âlem-i kebirde cilve-i cemâl
ve kemâl ve Esmâ-i Hüsnâsını pek zahir bir tarzda âmâ olanlara da gösterdiler.
Aynen bu parça-i Nur, (Hikmetü'l-İstiâze / 13’nci
Lem’a) *âlem-i asgar olan ve Esmâ-i
Hüsnâya âyine olan ve hilkat-i dünyanın ruhu mesabesindeki beşerin kemâl ve
sukutuna, ebediyet ve ademine sebep olan en büyük vesile ve desiseleri, pek
yakînen keşfedip gösteriyorlar*.
Saniyen: *BU HAKİKATLERİ DÜŞÜNÜRKEN* kalbime şöyle geldi ki:
Nasıl ki, "Hüdhüd-ü Süleymanî, zeminin suyu meçhul olan
yerlerinde—hafriyatsız—suyu bulmaya vesile idi" diyorlar. *Aynen bu risale, Hüdhüd-ü Süleymanî
tarzında, âlem-i asgar olan insanın ezdadlardan müteşekkil cism-i vücudunda
nur-u iman yatağı olan kalbi, biaynihî gösteriyor*. Zemin yüzünde zararlı ve zararsız otları
teşhis eden kimyagerin âb-ı hayat bulduğu gibi, binde bir hakikatini ancak
görebildiğimi anladığım bu eser-i âli, bütün ehl-i iman ve zîşuura, menba-ı
hakîkisi olan Kur'ân-ı Hakîm gibi, nurlarıyla âb-ı hayatı serpiyor.
Hafız Ali (r.h.)
*AYNI DERS İLE İLGİLİ BİR KAÇ SAYFA İLERİDE OLAN DİĞER
MEKTUBU*:
Hafız Ali’nin fıkrasıdır.
Sevgili Üstadım; Bu defa irsaline inâyet buyurulan
Hikmetü’l-İstiâzenin İkinci Kısmını aldım. Sekizinci İşaret’te ispat edilip
gösterilen hak ve hakikat, dalâlet vâdilerinde uçan serseri mudillerin
yollarını pek vâzıh tenvirle, onlara hem kendilerinin ne yaptıklarını, hem
cadde-i hakikati göstermekle, îcâzıyla azîm bir mesele tahayyül buyuruluyor.
Dokuzuncu İşarette ise, bütün ehl-i iman ve bilhassa
risale-i envarla hilkat-i insaniyyenin gaye-i hakikîsini anlamaya çalışan
talebeleriniz, ruhen istikbale gittikçe, bu mesele pek geniş bir daire olarak,
*Hazret-i Âdem’den beri bütün Peygamberân-ı İzam hazeratının ehl-i dalâlete
karşı mağlûbiyeti ve feci hâdiseler çok düşündürüyor ve kalbi zedeliyordu*.
“Allah’a hamd olsun. Bu Rabbimin ihsanıdır”. *O geniş daire öyle tenvir
ediliyor ki*, *içinde Üstaddan, Fahrü’l-Mürselînden Hazret-i Âdem’e kadar müşkilât,
hak ve hakikat kılıcıyla fethedilip, akıl ve kalb “Sadakte ve bilhakkı natakte”
diye tasdik ediyorlar*.
Onuncu İşareti yazarken elimden kalemi bırakarak hâzırûna
okudum. *İçinde temsilin misal değil, hakikat olduğunu ve böyle bir hakikati,
ism-i Hakîm ve ism-i Nur ve ism-i Bedî’in cilvesiyle görüleceğini derk ettim*.
*VE HAYALEN TATBİKİNE ÇIKTIM*. Pek doğru bir esas olduğunu anladım, Cenâb-ı
Hakka şükrettim.
On Birinci İşarette gösterilen zecr-i Kur’ânî, *kâinat
tarlasının mahsulü, makinasının mensucatı, insan nev’i olduğu ve umum mevcudat
semeratıyla o nev’e hizmet ettiklerinden insan hodgâmlığıyla, bedbinliğiyle o
azîm gaye-i dünyayı hiçe indirmesiyle, büyük çarklar misillû anâsır-ı
külliyenin insan aleyhine hareket ettiklerini ve mühlik mes’uliyetten kurtulmak
ancak Kur’ân-ı Hakîmin daire-i kudsiyesine girmek ve Fahrü’l-Mürselîne ittibâ
etmekle olacağını beyanla insanı kendine veznettiriyorsunuz*.
On İkinci İşaret ve dört sualin cevabının ihtiva ettikleri
hakikatler, *BİZİ ARASIRA KENDİ HESABINA ÇALIŞTIRMAK İSTEYEN VE CÜZ-Ü
İHTİYARLA* *kendisinde bir varlık görüp, İSTİHKAKA GÖZ DİKEN ve şöhret ve
hodfuruşluk tahakkümüyle hebâen çalışan nebatî ve hayvanî nefis ve heva
zincirlerini*, altın makaslarla keserek halâs buyuruyorsunuz.
On Üçüncü İşaret ve üç noktayla, *her zaman, hususuyla
mübarek vakitlerde bizimle uğraşan ve bazı ye’se düşüren, yüzümüzün siyahlığını
görmeyip, mü’min kardeşlerimizin ufak tefek çizgiler nev’inden karalarıyla
onları bütün siyahlıkla ittiham ettiren, Cenâb-ı Hakkın rahmetini ve Gaffâr ve
Rahîm isimlerini tenkide cür’et eden ve bu yüzden büyük tahribatlara sebebiyet
verdiren HİZBÜ’Ş-ŞEYTANIN KUVVETİ gösteriliyor*.
Muhterem Üstadım; *Bu işareti yazarken, VÜCUT ÂLEMİNE
SEYAHATE ÇIKTIM. İşârâttaki noktalar bir müfettiş hükmüne geçti. İzah buyurulan
kuvvetler yerinde görülüp, teslim-i silâh etmek üzere idiler. Bize bu
kuvvetleri gösteren Kur’ân-ı Hakîmden istimdad ve feyzi, HER HATVELERİMDE
istiyordum. Ve bize bu esas hakikat-i hayatın neticelerini, karanlıklarını
gösteren Üstadımız, muvaffakiyetimizi Cenâb-ı Haktan dilemekte olduğu, her an
kendini göstermektedir. Ve inşaallah halâs edecektir*.
Muhterem Üstadım; bu on üç işaret, on üç cevahir kümesini
muhtevîdir. Bunlardan bazılarını ipe çizip göstermekle ve çizmemekle ve
görmemekle, o cevahir hazinesine ve cevherlerine bir nakîse gelmeyeceğinden
eğri ve doğru çizmek istediğim cevherler, inşâallah hüsnünü zâyi etmez.
Ey sevgili Üstadım; ne kadar teşekkürât-ı vefîre ifâ etsem
ve hayli minnettar olsam, yine ifâ edemeyeceğime kail olduğumdan, dilerim
Cenâb-ı Haktan razı olacağınız kadar, nâil-i mükâfât eylesin. Âmin, bihurmeti
seyyidi’l-Mürselîn.
Hafız Ali (r.h.)
HAŞİYE: Bu risale inanç ve psikolojinin mahiyeti ve maruz
kaldığı dahili ve harici etkenler ve müdafa ve sığınmanın haritasını gösteren
çok mühim akli, manevi bir derstir.
İzahına girmediğimiz ancak kısmen kalın puntolarla veya
büyük harflerle dikkat çektiğimiz ibare ve ifadelerin bulunduğu yerler sual
üretmeye çok müsaittir. Buralardan üretilen sualler veya bu dersin herhangi bir
yerinden çıkarılacak sorular olursa inşâallah onlar ile bu dersi daha kapsamlı
bir alana taşıyabiliriz.
Ve minellâhittevfîk
………
3-
Soru:
İmam Hakim’in "Müstedrek"ine yapılan bir itiraz
hakkında ne dersiniz; "Mestedrek" Kütüb-ü Sitte'den midir?
İtiraz Edilen Kısım:
“(...) Ashab-ı Kütüb-ü Sitte’den İmam-ı Hâkim
'Müstedrek'inde ve Ebu Dâvud 'Kitab-ı Sünen'inde, Beyhakî 'Şuab-ı İman'da
tahriç buyurdukları: (...) (Şamlı Hâfız Tevfik).” Barla Lahikası – S.T.Gaybi
İddia:
Şamlı Hâfız Tevfik’in mektubu, Said Nursî tarafından Sikke-i
Tasdîk-ı Gaybî’ye alınmıştır. Bu mektupta İmam Hâkim’in Müstedrek’inin Ashab-ı
Kütüb-ü Sitte’den olduğu belirtilmiştir. Oysa, Müstedrek Kütüb-i Sitte’den
değildir.
Hâkim’in Müstedrek’ini hiçbir hadisçi altı kitaptan
saymamıştır. Said Nursî ve şakirtlerinin hadis ilimlerinde ne kadar ehliyetli
oldukları görülmektedir...
Cevap:
Barla lahikasında şamlı Hafız Tevfik ‘in ( R.H) mektubu
içinde geçen:
Ashab-ı Kütüb-ü Sitte’den
İmam-ı Hâkim 'Müstedrek'inde ve Ebu Dâvud 'Kitab-ı Sünen'inde, Beyhakî
'Şuab-ı İman'da tahriç buyurdukları* : …… Cümlesine bakıldığında;
Bu cümle içerisinde 4 hadis kaynağı eserden söz ediliyor .
Öncelikli olarak il anlaşılan mektup
sahibinin Hadis ilmine vukufiyetidir. Çünkü hadisin sıhhatini nazara verecek kaynakları aktarırken sahih ilmine ait bazı kavramları da
kullanmaktadır. Bu satırda – konunun
izahına bakan yönüyle - iki dikkat
çekici kavram vardır. Bunlardan birisi ; İtiraz edilen MÜSTEDREK nedir? İkincisi
TAHRİÇ etmek ne demektir.
TAHRİÇ kelimesi ile
başlayalım : Sözlükte “çıkmak” anlamındaki hurûc kökünden türeyen ve “çıkarmak,
hüküm elde etmek” mânasına gelen tahrîc kelimesi hadis ilminde üç anlamda
kullanılır.
1.
Bir hadisi isnadıyla birlikte bir kitaba alıp
nakletmek. Bu anlam, daha çok ilk dönem müelliflerinin derledikleri hadislerden
kitap oluşturma faaliyetlerini ifade eder.
2.
Belirli kitaplardan seçilen hadislerle yeni bir
kitap meydana getirmek.
3.
Bir
eserde Hz. Peygamber’e veya sonraki iki nesle isnad edilen rivayetlerin temel
kaynaklardaki yerlerini göstermek, bunların isnad ve sıhhat açısından durumuna
işaret etmek.
MÜSTEDREK ise hadis
literatüründe : “ BİR ŞEYİN DEVAMINI YAPMAK, ONA ZEYİL YAZMAK, TETİMME MEYDANA
GETİRMEK ” anlamına gelmektedir.
Örnek olarak Müstedrek Türü Çalışmalar.
1.
El-Müstedrek ʿale’ṣ-Ṣaḥîḥayn. Bu türün en meşhur
çalışması olan eserde Hâkim en-Nîsâbûrî, Ṣaḥîḥayn’da yer almamakla birlikte
ikisinin ya da ikisinden birinin şartlarına uyan sahih hadisleri toplamaya
çalışmıştır. (I-IV, Haydarâbâd 1334-1342; nşr. Mustafa Abdülkādir Atâ, I-IV,
Beyrut 1411/1990).
2.
El-İlzâmât ʿale’ṣ-Ṣaḥîḥayn (ʿalâ Ṣaḥîḥayi’l-Buḫârî
ve Müslim). Dârekutnî, Buhârî ve Müslim’in şartlarına uyduğu halde Ṣaḥîḥayn’da
yer almayan yetmiş hadisi bu çalışmasında bir araya getirmiştir.
3.
Kitâbü’t-Tetebbuʿ. Dârekutnî, bu cüzünde Ṣaḥîḥayn’da
illetli olduğunu iddia ettiği 218 hadisi ele almıştır. Irâkī de el-Müstedrek
ʿalâ Müstedreki’d-Dâreḳuṭnî adlı bir çalışma yapmış (Kettânî, s. 16) ve bu
risâle el-İlzâmât ile birlikte yayımlanmıştır.
4.
El-Müstedrek
ʿalâ Ṣaḥîḥi’l-Buḫârî ve Müslim (el-Müstedrekü’l-müstaḫrec ʿale’l-İlzâmât). Ebû
Zer el-Herevî, Dârekutnî’nin İlzâmât’ındaki yetmiş hadisi kendi senedleriyle
tahriç etmiştir.
5.
El-Eḥâdîs̱ü’l-muḫtâra
mimmâ lem yuḫrichü’l-Buḫârî ve Müslim fî Ṣaḥîḥayhimâ (el-Eḥâdîs̱ü’l-ciyâd).
Ziyâeddin el-Makdisî tarafından kaleme alınmıştır (nşr. Abdülmelik b. Abdullah
b. Dehîş, I-II, Mekke 1412).
6.
El-Müstedrek
mine’n-nuṣûṣi’s-sâḳıṭa. Muhammed b. Hârûn er-Rûyânî’nin el-Müsned’i için Emîn
Ali Ebû Yemânî’nin hazırladığı zeyildir (I-III, Kahire-Riyad 1416/1995).
Yani bu tür çalışmalar sadece El Hakime ait değildir. Genel
olarak hadis ilminde istimal edilen bir yöntemdir.
Bu bağlamda : İmam Hakimim Müstedrek çalışmasın bir başka
geniş açıdan açıklaması şöyledir:
El-Müstedrek ya da Müsned-i Hâkim, Hâkim en-Nişaburi'nin
Buhârî ile Müslim’in el-Câmi-us sahih'lerine almadıkları sahih hadisleri bir
araya getiren eseridir.
El-Müstedrek’te yer alan hadislerin büyük çoğunluğu Buhârî
ve Müslim’in sıhhat şartlarına uygun rivayetler olup bu yönüyle eser
Sahiheyn'in zeyli durumundadır. ( DOLAYLI OLARAK KÜTÜB-Ü SİTTEYE GİRMİS SAHİS
HADİSLERLE İRTİBATLI BİR MESELE OLMASI MÜNASEBETİYLE MANEN KÜTÜB-Ü SİTTEYE
DÂHİLDİR)
“Kitâbü’l-Îmân” ile başlayıp “Kitâbü’l-Ehvâl” ile sona eren
elli iki kitaptan oluşmuştur. Eserde sahâbe ve tâbiîn kavilleriyle birlikte
8803 rivayet mevcuttur.
Bu açıklamadan sonra , söz konusu iddia ile birlikte tekrar
konunun başına dönüyoruz.
Şamlı Hafız Tevfik ( R.H)
Mektubunda :
Ashab-ı Kütüb-ü Sitte’den
İmam-ı Hâkim 'Müstedrek'inde ve Ebu Dâvud 'Kitab-ı Sünen'inde, Beyhakî
'Şuab-ı İman'da tahriç buyurdukları : (...)
HER YÜZ SENEDE CENÂB-I HAK BİR MÜCEDDİD-İ DİN GÖNDERİYOR *
…….. demiş.
Konula ilgili iddia ise:
Bu mektupta İMAM
HÂKİM’İN MÜSTEDREK’İNİN ASHAB-I KÜTÜB-Ü SİTTE’DEN olduğu belirtilmiştir. Oysa, MÜSTEDREK KÜTÜB-İ SİTTE’DEN değildir.
HÂKİM’İN MÜSTEDREK’İNİ hiçbir hadisçi altı kitaptan
saymamıştır. Said Nursî ve şakirtlerinin hadis ilimlerinde ne kadar ehliyetli
oldukları görülmektedir...
Haşiye: Dikkat edilirse soru sahibinin mugalatacı nazarı,
hadisin sıhhati, sahih bir hadis oldu, taşıdğı anlam üzerinden bir manayı hedef
almamış, EL HAKİMİN MÜSDETREK
ÇALIŞMASINI İNKAR ETME ÜZERİNDEN Üstad ve talebeleri kapsayan bir itham ile
maksadının aslında bir tekfir olduğunu göstermiştir.
Öncelikli olarak usulüne uygun bakıldığında Hafız Tevfik’in
(R.H) kurduğu cümle yapısıyla iddia cümlesi aynı anlamı içermemektedir.
Hafız Tevfik ( R.H
) ilgili satırda:
KÜTÜB-Ü SİTTE ASHABI olarak bilinen , meşhur altı sahih hadis ravisi
olan SAHİH-İ BUHÂRİ, SAHİH-İ MÜSLİM,
İBN-İ MÂCE, EBU DAVUD, TIRMİZİ VE NESEÎ'NİN yazarlarının eserlerinden
derlenen KÜTÜB-Ü SİTTE ESERİNDEN (1) , “
den ve dan şart eklerinden sonra virgül
kullanılmadığından bu kelimeyi önündeki kelimeyle bağlı olarak anlamak- kasıt
yoksa- yanlış bir yaklaşımdır “
İMAM-I HÂKİM 'MÜSTEDREK'İNDE (2 )
, EBU DÂVUD 'KİTAB-I SÜNEN'İNDE (3) ,
BEYHAKÎ 'ŞUAB-I İMAN'DA (4) , tahriç
buyurdukları… şeklinde SAHİH OLDUĞU SENETLERLE TESBİT EDİLMİŞ söz konusu Hadis-i
Şerifi beyan etmiştir.
YANİ İMAM-I HÂKİM MÜSTEDREKİ KÜTÜB-Ü SİTTE İÇİNDEDİR
DENİLMEMİŞ, AKTARILMAK İSTENEN MANAYA YÖNELİK İMLA KAİDESİ İÇİNDE CÜMLE
KURULUMU YAPILMIŞTIR.
Şimdi konuya bu hakikat penceresinden baktığımızda ve itiraz edilen EL HAKİM MÜSTEDREKİ ile
münasebetini anlamak için söz konusu hadis-i şerif: Ebu Davud da ve farklı birkaç kaynakta geçen
şekliyle aynen alıyoruz.
Rasulullah (s.a.v.) şöyle buyurmaktadır :
" Şüphesiz ki, Allah her yüzyılın başında bu ümmete
dinî işlerini yenileyecek bir müceddid gönderecektir "
(Ebu Davûd, Mişkât,
1/82 , K. Melahim, Bab 1, Hadis no: 4291; Ebu't-Tayyib Muhammed Şemsu'l-Hak b.
Emîr Alî ed-Diyânuvî el-Azîmâbâdî , 11 / 387, 389)
Bu noktada hadis ilmi içinde olan değerlendirme usulleri ne
bağlı olarak ; hadisin sıhhati rivayeti, taşıdığı anlam, işaretler, gösterdiği
yol gibi hususlar , mütemmim manalar gibi hususlar , ravinin saki oluşu yani
güvenilirliği ile bir çok mutabakat sağladıktan sonra ,hadis senetleşmiş olur.
Şimdi bu hadis-i şerifin hakkında yapılmış bir kısım
mütalaalar içinde alıntı yaparak 2 örnek sunacağız.
ÖRNEK 1: (Ebû Davud diyor ki: Abdurrahman b. Şureyh el -
İskenderanî hadisi Şerâhil aşmadan -Ebu Alkame ve Ebu Hurayra'yi anmadan-
rivayet etti)
(Bu hadis iki yoldan rivayet edilmiştir. Birisi metinde
olduğu gibi musneddir. Öbüründe ise Abdurrahman b. Şureyh, Ebu Alkame ve Ebu
Hurayra'yi anmadan, sanki Şerahîl Rasullullah'tan duymuş gibi rivayet etmiştir.
Bu şekilde aynı yerde iki veya daha çok ravi düşürülerek rivayet edilen
hadislere Mu'dal Hadis denilir. Ancak Abdurrahman sika bîr ravidir. Buhari ve
Muslim onunla ihticac etmişlerdir. Bu hadisi sadece Ebû Davud rivâyet etmiştir.
EL HAKİM, Beyhaki, Zeynu'l-Irakî ve Hafız İbn Hacer gibi
alimler bu hadisin sahih olduğunu ifade etmişlerdir. Mu'dal oluşu bir açıdan
sakıncalı değildir. Çünkü hem başka bir yoldan musned olarak rivayet
edilmiştir, hem de adi yapan Abdurrahman b. Şureyh el- İskendereyanî sika bir
ravidir.
Görüldüğü gibi
MÜTEDREK sahibi EL HAKİM bu mütalaada senet olarak kabul edilmiştir.
ÖRNEK 2: Arap hadis
alimlerinin çalışmasından çeviri yapılarak
aktarılacaktır.
4291 - Ebû Hüreyre'den, bildiğim kadarıyla, " Allah bu
ümmete her yüz senenin başında dinini yenileyecek birini gönderir " (Ebu Davud)
El-Hafız, Ahmed bin Hanbel'in otoritesindeki yollardan
"Tawali al-Ta'sees" sayfa 46-49'da bundan bahsetmiş ve sonra şöyle
demiştir: Bu, hadisin o dönemde iyi bilindiğini hissediyor, bu nedenle,
adamlarının güveninden dolayı güçlü olmasına rağmen, yukarıda bahsedilen
raviler zincirini güçlendiriyor. Molla Ali el-Kari de "Murqaat
al-Mafatih" 1/248'de bunu doğruladı.
Bu hadisi doğru sahih kabul eden ve nakl ve şerhi hakkında
çalışma kaynaklarından bazıları:
"El-Awsat" (6527), İbn Adi "El-Kamil
fi'd-Dufa'a" 1/123, *EL-HAKİM 4/522* ve Ebu Amr ed-Dani "El-Fiten"
(364), ve Al-Beyhaqi “Ma'rifat al-Sünen wa'l-Eshar” (422) ve “Menaqib
al-Shafi'i” 1/53 ve Al-Khatib “Tarih H” 2/61-62 ve İbn Asaker “Tarih Şam”
51/338 ve “Tabiyeen Kadhib Al-Muftri” s.51 ve 51-52 ve Al-Mazzi, Sharaheel bin
Yezid Al-Ma'afari'nin çevirisi 12/412'de “Tahdheeb Al-Kamal”da ve Muhammed bin
İdris Al-Shafi'i'nin çevirisi ve Muhammed bin İdris Ekselansları tarafından
“Tawali Al-Tas'ee” s. 45-46'da İbn Hacer….
YİNE GÖRÜLDÜĞÜ ÜZERE HAKİM’İN
MÜSDETREKİ 4/522 NOLU BÖLÜMÜNDE
BU HADİSİ NAKLETTİĞİ GÖRÜLMEKTEDİR.
Şimdi iddiaya tekrar bakalım:
1-
İMAM HÂKİM’İN MÜSTEDREK’İNİN ASHAB-I KÜTÜB-Ü
SİTTE’DEN olduğu belirtilmiştir.
CEVAP: MÜSTEDREK
KÜTÜB-İ SİTTE’DEN DEĞİLDİR. KÜTÜB-Ü SİTTEDE OLAN SAHİH HADİSLER EL HAKİMİN
MÜSTEDREKİNDE DE YER ALMIŞTIR….
2-
HÂKİM’İN MÜSTEDREK’İNİ HİÇBİR HADİSÇİ ALTI
KİTAPTAN SAYMAMIŞTIR.
CEVAP: YUKARIDA 2 ÖRNEĞİ GÖRÜLDÜĞÜ ÜZERE SAHİH HADİSLER İLE
İLGİLİ TEYİD ÇALIŞMALARINDA EL-HAKİM’İN MÜSTEDREKİ KAYNAK DOĞRU KAYNAK OLARAK
KULLANILMAKTADIR.
BU NOKTADAN ANLAŞILIYOR Kİ , KÖTÜ BİR NİYETLE, EL- HAKİMİN ESERİNİ CERBEZE İLE RED ETMEK SURETİYLE , RİSALE-İ
NUR’A VE BEDİÜZZAAMANA KARŞI BİR
İTİBARSIZLIŞTIRMA AMACI GÜDÜLMEKTEDİR.
Bu tür yaklaşımlar hadis inkârcılarının istimal ettiği bir
yöntemdir.
Evet bazı kişiler
bazı kaynakları sahih kabul etmezler. Mezhep ve meşrepler arasında bazı
anlayış farkları ile mutabakat noktaları kaybedilebilir. Alimler, Zahidler,
Veliler bir birine muhalefet edebilir. Hadiseleri , konuları , nakilleri ,
asılları kendi mizan ve mizaçları ve de mazhariyetleri noktasından ele alabilirler. Veya art niyetli insanlar ,
konuya ; SAİD NURSÎ VE ŞAKİRTLERİNİN HADİS İLİMLERİNDE NE KADAR EHLİYETLİ
OLDUKLARI GÖRÜLMEKTEDİR şeklinde
görüldüğü gibi, cerbezeli ve mugalatalı yaklaşabilir. Böyle durumlarda iddianın
doğduğu kaynak, söyleyenin kim olduğu, kime söylediği ,ne makamda ve ne için
söylediği gibi düsturlarımızla hareket ederek , direkte yönlendirilen noktaya
bakmamamız lazım.
Hülasa : Şamlı Hafız Tevfik ( R.H) ilgili mektup ile ifade
ettiği mesailin muhteviyatı içinde ibraz ettiği delil bağlamında:
“ HER YÜZ SENEDE CENÂB-I HAK BİR MÜCEDDİD-İ DİN GÖNDERİYOR ” Sahih Hadisini :
1-Ashâb-ı Kütüb-i Sittede
(olan Sahih-i Buhâri, Sahih-i Müslim, İbn-i Mâce, Ebu Davud, Tırmizi ve
Neseî'nin yazarlarının eserlerinde)
2- İmam-ı Hâkim, Müstedrek’inde
3-Ebu Dâvud, Kitab-ı Sünen’inde;
4-Beyhakî, Şuab-ı İman’da TAHRİÇ BUYURMUŞLARDIR. ..Şeklinde- HADİS İLMİNE VE
ESERLERİNE NE KADAR VAKIF OLDUĞU HAKİKATİNİN AÇIKÇA GÖSTERİR BİR NETLİKLE beyan etmiştir.
Ve Risale-i Nurda geçen Ayet ve Hadislerin açıklandığı müstakil kitapta , ve mobil Risale-i Nur Uygulamalarında bu hadisi
şerifin ravilerinden biri olarak :
EL-HAKİM, EL-MÜSTEDREK, 4:522 şeklinde, tüm kaynaklarda geçtiği gibi gösterilmiştir.